.

Erkenning is het toverwoord

koppig meisje

 

Jij hebt vast ook wel van die situaties waarin je denkt “Werk nou eens even mee”, “Waarom kun je nou nooit eens gewoon even doen wat ik zeg”, enzovoort.  Het lijkt zo simpel en toch ligt je kind (weer) dwars. Waarom is dat? En wat kun je daaraan doen?

Gedrag heeft een reden. Als je kind boos wordt of dwars ligt, zit daar iets achter. Een veelvoorkomende oorzaak is dat je kind zich niet gehoord, gezien en begrepen voelt. Oftewel, zich niet erkend voelt.

Ik kan het niet vaak genoeg benadrukken: erkenning is een basisbehoefte van ieder mens. We willen ertoe doen. Dat geldt net zo goed voor kinderen. Zij willen serieus genomen worden in hun behoeften, hun verlangens, hun zorgen.

Vaak zijn ouders zich helemaal niet bewust dat ze dat niet doen.  Maar het zit hem juist in je reactie in alledaagse situaties. Je kind luistert niet naar je en als je daar wat van zegt wordt ze boos. Of hij wordt boos omdat iets hem niet lukt.

Wat je op zo’n moment als eerste zou moeten doen is erkenning geven. Het gevoel van je kind benoemen. “Ik zie dat je boos wordt, je wilt dat niet doen hè?“ of “Wat vervelend lieverd,  dat het niet lukt, daar word je boos van hè?”of “Zo te zien heb je daar helemaal geen zin in”.

Het is verbluffend  om te zien hoe goed dat werkt, al zit er wel een ‘maar’ aan. Het werkt alleen als je een echte empathische reactie geeft. Het werkt niet als trucje, terwijl jij je inwendig loopt te ergeren aan je kind. Verplaats je in je kind en erken van daaruit zijn of haar gevoel, behoefte of zorg. Je kind klaart ervan op en kan daarna ook weer horen wat jij zegt.

Doe je dat niet, dan kan het een hele tijd doorzeuren zonder dat jij snapt waarom je kind zo moeilijk doet. Een kind wat zich niet erkend voelt, niet begrepen, voelt zich daardoor niet prettig. En kan daardoor nog een hele tijd ‘lastig’ blijven.

Dus wil jij een soepeler contact met je kind, minder irritaties en boze buien, probeer het dan eens uit. Stap even uit je eigen gezichtspunt en stap in de schoenen van je kind. Probeer te begrijpen wat er in je kind gebeurt, wat hij ervaart. En laat merken dat je het ziet en begrijpt. Ik durf te wedden dat het  dan een stuk makkelijker wordt met je kind. Ook, of misschien juist, als je kind een echte dwarsligger is.

Erkenning geven is één van de vele waardevolle tips in mijn onlineprogramma Stap voor stap een gelukkig gezin – effectief opvoeden zonder straffen en belonen ‘  Dit programma leert je een nieuwe aanpak, eentje die wel werkt bij jouw kind. Zeker als jouw kind snel boos wordt, dwingend of koppig is en moeilijk bereikbaar. Je leest er hier meer over.

Vind je dit een goeie tip? Deel hem dan via onderstaande knoppen, dan kunnen anderen er ook hun voordeel mee doen. Dank je wel.

Heb je het uitgeprobeerd, laat dan hieronder weten wat je ervaringen zijn, ik ben erg benieuwd.

Andere gerelateerde artikelen:

Laat van je horen