.

Tip tegen frustratie en machteloosheid

kind aan een touwtje

 

 

Als je kind niet doet wat je wil, kun je vreselijk gefrustreerd raken. Vaak voel je daaronder ook een gevoel van falen en van machteloosheid. Het kan toch niet zo zijn dat jij je (kleine) kind niet de baas kunt zijn?  Herken je dit, lees dan vooral door.

 

 

Ik ken het heel goed, dat gevoel van machteloosheid. En ik was daar ‘allergisch’ voor. Ik kon er niet mee dealen, het haalde me volledig uit mijn kracht. Het maakte me veel zwakker dan nodig was. Toen zag ik nog niet hoe het werkte, later kreeg ik daar meer grip op en was de onmacht mij niet meer de baas.

Je machteloosheid komt namelijk voort uit een misvatting. De misvatting dat jij de baas over je kind moet zijn en kunt zijn. Dat jij kunt bepalen wat je kind doet. En dat als je kind niet doet wat jij zegt, hoe je ook dreigt en probeert (‘optreedt’), dat je dan faalt.

En dat is gewoon niet waar! De waarheid is: je hebt je kind niet aan een touwtje. Dat klinkt misschien frustrerend maar is in feite een bevrijding. Want nu kun je zien, dat je je dus helemaal niet machteloos hoeft te voelen, want je hebt uiteindelijk nooit de macht over je kind gehad.

Je kunt je kind helemaal niet dwingen. Uiteindelijk bepaalt je kind zelf wat hij wel of niet doet. Of ze gehoorzaamt of niet. Natuurlijk kun je het wel proberen, je kind te dwingen, en hoe jonger je kind is hoe meer kans je hebt. Maar je kunt niet 100% bepalen wat je kind wel of niet doet. Je kind is hoe dan ook een zelfstandig wezen.

Toch zijn we erg gehecht aan deze misvatting. En dat is de oorzaak van veel ellende. Want heb jij een kind met een zogenoemde ‘sterke wil’ , dan heb je grote kans, dat je kind niet gehoorzaamt. Dat de strijd alleen maar groter wordt.

En jouw frustratie neemt toe, je machteloosheid neemt toe en tenslotte voel je je zwak en falend. Je kunt het niet. Je doet iets verkeerd. Je laat over je heen lopen. Je moet ‘gewoon’ meer autoriteit uitstralen, sterker zijn, strenger zijn, enz. enz. En als je dat zelf al niet dacht, dan maakt je omgeving je wel duidelijk dat het zo is.

Zo zonde! Dit veroorzaakt zoveel onnodig leed en het leidt tot meer spanning en meer conflicten. Het is niet waar én het is niet effectief. Het stapelt probleem op probleem. Want door jouw gevoel van onmacht ga je steeds ineffectiever te werk, waardoor je steeds verder bij je doel vandaan komt.

De oplossing? Inzien en volledig accepteren dat je je kind dus niet aan een touwtje hebt. Dat jij iets niet acceptabel vindt, wil niet zeggen dat je kind het niet doet. Sterker nog, het wil ook niet zeggen dat je kind niet weet dat het onacceptabel is. Hij of zij heeft even niets beters voorhanden, kan bijvoorbeeld zijn emotie nog niet goed beteugelen.

Zie het als een leerproces van je kind. En kijk hoe jij je kind daarbij kunt helpen. In de eerste plaats door te erkennen wat er gaande is. En vervolgens door (samen met je kind) te kijken wat maakt dat je kind doet zoals ie doet en hoe je dat kunt veranderen. Wat kun jij doen om ander gedrag een grotere kans te geven en wat heeft je kind nodig om acceptabel gedrag te laten zien?

Als je kind niet doet wat je zegt (of vraagt) trap dan dus niet in de val van onmacht. Realiseer je dat jij je kind niet aan een touwtje hebt. Hou afstand. Neem het niet persoonlijk. Wees duidelijk in wat je van je kind verwacht,  maar help je kind ook om dat te kunnen. Accepteer dat bij het opgroeien moeilijke momenten horen voor jou en voor je kind.

Door het niet op jezelf te betrekken, door onmacht geen kans meer te geven, heb je  veel meer ruimte om naar je kind en de situatie te kijken. Veel meer kans om wel effectief te reageren. Misschien moet je je kind een handje helpen met wat je vraagt door het samen te doen, misschien moet je je verwachting/verzoek intrekken omdat je ziet dat het niet haalbaar is op dit moment of krijg je een andere ingeving waarmee je de situatie weer vlot kan trekken.

Heb je hier wat aan? Deel dit artikel dan via de shareknop hieronder. Samen kunnen we nog meer ouders helpen. Dank je wel alvast!

En laat hieronder weten wat je van deze tip vindt. Altijd fijn om van je te horen!

Andere gerelateerde artikelen:

4 reacties

  1. Marloes schreef:

    Hallo,
    Eerst even de complimenten voor deze site. Wat zijn wij ontzettend blij deze gevonden te hebben. Wij hebben een heerlijke dochter van 6 jaar die over flink wat temperament beschikt. We hebben veel strijd met haar op een dag(gelukkig ook veel lol) maar zijn al tijdje op zoek naar handvatten hoe we het anders kunnen aanpakken. 1/2 jaar terug een boek gelezen over temperament volle kinderen ( jouw vast bekend) erg fijn om die herkenning te lezen, maar we misten nog praktische handvatten.
    Bovenstaand blog is alweer van een tijdje terug, maar door ( langzaam) alles te lezen hebben wij al veel zaken bijgeleerd. Dit was precies wat we zochten. Onze dochter verzand snel in haar emoties, maar wij dus ook en dat botst. Wij raken te snel gefrustreerd waardoor zij snel defensief reageert. We zijn hard bezig bezig het ons eigen te maken, maar nog valkuilen genoeg op dit moment. Onze dochter is verbaal erg sterk en een top onderhandelaar en wij laten ons nogal eens op de kast jagen. Maar vanochtend met een hele lange adem en veel geduld wel toegepast wat je ook in de video’s vermelde. Ze wilde een korte broek aan echter zonder onderbroek en dat was nou niet bepaald verantwoord om zo naar school te gaan( voor het zicht zullen we maar zeggen) getracht toe te lichten ( met ik boodschap) waarom ik vond dat het niet kon, ook zere billen bij in zandbak spelen etc. Na 3/4 uur en na veel pauze momenten gelukt, het duurde even voordat ze open stond voor gesprek. 10 min later kwam ze zelf melden dat het toch wel heel lekker zat. Naadjes etc is altijd even wennen voor deze dame. Ik denk dat we beide wel trots waren 😉 Het begin is er.

    • Karla Mooy schreef:

      Dank je wel voor je complimenten, Marloes, erg fijn om te horen. Want dat is wat ik graag wil, ouders zoals jullie helpen. En je zet mooie stappen, super. Je zult merken dat het op den duur makkelijker gaat, omdat jullie allebei gewend raken aan deze benadering.
      Veel succes verder!

  2. Petra schreef:

    Ooohh in theorie weet ik het zo goed en tóch trap ik er weer in. Dit artikel kwam op precies het goede moment, bedankt.

Laat van je horen