.

Zo hou je je eigen emoties in de hand

woedende moederEen veelgelezen blog van mij gaat over je geduld bewaren. Dat heeft natuurlijk ook alles te maken met het omgaan met je eigen emoties. Als trainer Emotioneel Lichaamswerk heb ik daar een hoop ervaring mee opgedaan.  Eigenlijk kennen de meeste mensen maar twee manier om met emoties om te gaan. Beide zijn helaas niet zo effectief. Gelukkig is er een derde manier en deze gaat je helpen. Een lesje emotiebeheer in een notendop.

De eerste manier, die veel mensen goed kennen, is je emoties onderdrukken. We hebben allemaal geleerd, dat er een aantal emoties zijn, die niet zo gewenst zijn. Boos was niet goed, want dat was niet aardig. Bang was niet goed, want je moest flink zijn. En verdrietig mocht meestal wel eventjes, maar het moest niet te lang duren, want dan stelde je je aan.

Helaas zijn emoties die ondergronds gaan niet zo goed voor je. Ze woekeren daar verder en houden je onbewust in de greep. Ze bepalen je gedrag zonder dat je het in de gaten hebt. En soms knallen ze eruit als je systeem het niet meer houdt. Op een veel heftigere manier dan gepast lijkt in de situatie.

Als je goed geleerd hebt om je emoties te onderdrukken, heb je ook het probleem dat je vaak je grenzen niet voelt. Pas als iemand (je kind bijvoorbeeld) al ver over je grens is wordt het je teveel. En dan is er geen houden meer aan en is je emotie jou de baas.

De tweede manier is je emoties  de vrije loop laten. Het goede hieraan is dat je ze niet onderdrukt. Maar feit blijft dat jij achter je emotie aanholt als het ware. De emotie is de baas. Jij hebt het niet in de hand. En dat leidt weer tot gebeurtenissen waar je achteraf spijt van hebt. Je doet en zegt dingen, die je liever niet had willen doen.

In dat geval slokt je eigen emotie alle aandacht op. Je boosheid, je angst of je teleurstelling belemmert je het zicht op wat er eigenlijk aan de hand is. Waardoor je niet in staat bent om goed te reageren op de situatie.

De derde weg is er eentje van niet onderdrukken, maar ook niet de vrije loop laten. Wat je doet is je emotie even de aandacht geven. Als een emotie volle aandacht krijgt, zakt het vrij snel af en krijg je ruimte. Ruimte om te zien wat er aan de hand is. Wat jij nodig hebt en wat de ander nodig heeft.

Hoe doe je dit in praktijk? Door even je aandacht naar binnen te brengen. Adem rustig in en uit en voel waar je de emotie voelt. Ga niet mee in de storm van gedachten die erbij hoort (dat voedt juist de emotie), maar wees alleen even gewaar wat zich in je afspeelt. Waar voel je het? Hoe voelt het?

Dan kun je zien wat jouw emotie zegt. Is het een reactie waarvan de oorsprong in het verleden ligt, maar die nu getriggerd wordt door bijvoorbeeld je kind. Ook is het vaak een signaal, dat aangeeft dat jouw behoefte op dit moment in het gedrang komt.

Dus herken en erken de emotie. Realiseer je dat deze emotie door een oud patroon komt  (bijvoorbeeld: “o ja, daar is ie weer. Deze ken ik, de machteloosheid. Ok, ik voel het…”)Niet wegdrukken, niet in meegaan, accepteren is voldoende. Richt vervolgens de aandacht op de situatie nu en kijk wat er nodig is. Wat heeft je kind nu nodig van jou?

Het kan ook zijn dat je emotie je iets te vertellen heeft over de situatie nu. Dat er aan jouw behoefte, jouw grens of jouw waarde wordt getornd. Verwoord dit dan in een duidelijke ik-boodschap, waarin je je gevoel benoemd, waardoor dit ontstaat en wat je behoefte is. “Ik raak nu erg geïrriteerd, het klinkt voor mij alsof eigenlijk zegt: lekker belangrijk. Voor mij is het wel belangrijk, ik wil serieus genomen worden”.

Dus de eerstvolgende keer dat jij voelt dat er van binnen wat roert, neem dan heel even (het kan echt in een paar tellen als het moet) de tijd om er aandacht aan te schenken. Doe even niets, maar neem waar. En als het nodig is geef dan op tijd een duidelijke ik-boodschap. Zo voorkom je dat het zich opbouwt tot jij ontploft.

Heb je meer hulp nodig dan deze tip, bijvoorbeeld omdat je moeite hebt om je grenzen te voelen of omdat je je erg snel laat meeslepen door je emoties? Doe hier dan wat aan. In het belang van jezelf maar zeker ook van je kind. Zoek een goede therapeut of coach, die hierin gespecialiseerd is. Bijvoorbeeld een trainer of therapeut emotioneel lichaamswerk.

Vind je dit een zinvolle tip? Deel het dan via de shareknop hieronder, dan kunnen ook anderen er hun voordeel mee doen. Ook ben ik nieuwsgierig naar jouw reactie, laat het hieronder weten. Dank je wel!

 

 

Andere gerelateerde artikelen:

Laat van je horen