.

De mythe van het consequent zijn

Vind jij het ook zo moeilijk om consequent te zijn? Gelukkig, je bent een mens 🙂 Dat ouders altijd consequent moeten zijn is één van de grootste misverstanden m.b.t.  opvoeden. Het is een algemeen geldende overtuiging, die de meeste mensen in dit land zullen onderschrijven en die tegelijkertijd voor zoveel onrust en zelfkritiek zorgt. Want wie lukt het nu om altijd consequent te zijn?

Consequent zijn vraagt eigenlijk van je, dat je altijd op elk moment op een bepaalde situatie hetzelfde reageert. Maar hoe vaak zijn situaties altijd precies hetzelfde eigenlijk? En ben jij niet elke keer anders? Uitgerust of juist niet, opgewekt of juist prikkelbaar, open of juist afgesloten, met een hoofd vol gedachten. Jouw behoeftes verschillen van dag tot dag, van moment tot moment.

Consequent zijn is in strijd met echt zijn. Authentiek zijn. En daar zit hem de kneep. Dat maakt het zo moeilijk om consequent te zijn. Je moet jezelf geweld aandoen om consequent te zijn. Je reactie naar je kind toe is niet meer wat je werkelijk voelt of wilt, maar komt vanuit gedachte dat je consequent moet zijn.

Weet je dat het helemaal niet nodig is om consequent te zijn? Wat je kind echt wil, is jou als mens ontmoeten. Ervaren dat je echt bent. Pas dan ben je betrouwbaar namelijk. En geef je je kind een basis waarin hij kan ontspannen. Omdat hij weet dat je open en eerlijk bent, laat zien wie je bent. Tegelijkertijd geef je je kind daarmee ook de ruimte om echt te zijn zoals ie is. En is dat niet één van de belangrijkste dingen die je je kind wilt meegeven?

Dit betekent niet, dat er geen regels meer hoeven te zijn. Maar als je regels samen met je kinderen (en je partner ) afspreekt, zijn het afspraken. En dan spreekt het vanzelf dat iedereen probeert zich daaraan te houden. Maar soms lukt dat niet en dan kun je dat aangeven. Ook waarom het niet is gelukt. Dat geldt zowel voor jou als voor de anderen. En soms is het omdat regels niet werken. Dan is het nodig om nog weer eens goed naar die regel te kijken.

Ook gewoontes zijn handig. Omdat het  (gezins)leven dan makkelijker verloopt. Goede gewoontes beginnen meestal als afspraak of regel, en als ze ingeslepen zijn, zijn het gewoontes geworden. Dan hoef je het er niet meer over te hebben. Gewoontes doe je gewoon altijd zo. Daar is consequent zijn dus ook niet zo moeilijk.

Mijn tip is dus: maak goede afspraken met elkaar over de dingen die belangrijk zijn. Zoals eten, snoepen, tv kijken, computeren, klussen doen, enz. Zorg dat de regels door iedereen gedragen worden. En voor de rest hangt het van moment tot moment van ieders behoefte af wat er wel of niet kan. En vergeet dat je consequent zou moeten zijn:)

PS: vind je dit een inspirerend artikel en zou je daar wel meer van willen? Elke twee weken zo’n artikel gratis in je mailbox? Vraag dan hiernaast de gratis video aan en ontvang als extraatje elke twee weken een mail met nieuwe inspiratie en tips.

 

Andere gerelateerde artikelen:

8 reacties

  1. Carma schreef:

    wat een herkenning in het stukje over consequent zijn! Ik kan me er helemaal in vinden en voel me zelfs enigszins opgelucht, ik mag gewoon een mens zijn, wat heerlijk. Wel probeer ik dan ook uit te leggen aan mijn kinderen hoe ik me voel en soms ook hoe en waarom. Dat helpt hen ook om het een plekje te geven als ik even wat minder geduld met ze heb bijvoorbeeld.

    • Karla Mooy schreef:

      Hallo Carma,
      Fijn om te horen. Zo is het dus echt. Je mag gewoon zijn wie je bent, hoe je bent. Je hoeft niets anders te zijn dan je bent op enig moment. Het belangrijkste is dat je erover communiceert, en zo te horen doe je dat heel goed. Zo leren zij ook dat ze mogen zijn zoals ze zijn. En leren ze van jou hoe je vanuit dit jezelf-zijn contact met anderen maakt. Waardevol, toch? Bedankt voor je reactie!

  2. Inge van Dreumel schreef:

    Wat een leuke website heb je! Erg goede tips en deze is werkelijke een opluchting om te horen. Ik probeer altijd consequent te zijn, maar dat lukt me echt niet altijd. Dus, dat het niet altijd hoeft, is fijn om te horen!

  3. cornelletje schreef:

    voor mij is dit erg lastig omdat ik 1 kind heb die altijd consequent zijn nodig heeft. bij mn tweede merk ik dat het wel kan, heerlijk inderdaad om gewoon eens ja te zeggen tegen iets wat eigenlijk verboden is. sowieso omzomaar spontaan dingen te doen als mijn oudste op school is. dat kan om een simpel boodschapje gaan! ik geniet ook ontzettend van mijn oudste hoor, maar gewoon anders.

    • Karla Mooy schreef:

      Ja, het is zeker niet eenvoudig met zo’n kind. Het heeft vooral nodig dat je voorspelbaar bent. Dan klopt het ook voor jezelf om consequent te zijn, neem ik aan. Want je weet waar je het voor doet. Waar het mij vooral omgaat in mijn artikel, is dat je als ouder wel echt jezelf moet blijven i.p.v. cognitief pedagogisch te handelen. Omdat kinderen voelen als je anders doet dan je eigenlijk denkt of voelt. Daarom is het belangrijk om uit te leggen waarom je doet zoals je doet. Naarmate je kind ouder wordt, kun je oefenen in af en toe wel wat gaan afwijken van de routine. En hem bewust maken van wat dat met hem doet. Zo kan hij leren om daar mee om te gaan. Mee eens?

  4. Liesbeth schreef:

    Dit onderwerp spreekt mij erg aan: die nuances, kiezen tussen ratio en emotie jezelf zijn,je eigen opvoedregels en die met gemak uitdragen. Je weet dat consequent zijn goed is in de opvoeding. (ratio) Het werkt ook goed om soms je gevoel toe te laten en het heel anders te doen. Dat soort afwijkingen vinden kinderen vaak heel speciaal en ze halen die herinnering vaak op. Afwijken van de regel geeft de opvoeder lucht. Het is wel slim om naar je kinderen toe zo’n afwijking te benoemen. Ik heb ook niet de wijsheid in pacht. Maar zelfkritiek/flexibiliteit hebben me geholpen!! Opvoeden wordt er leuker op.

    • Karla Mooy schreef:

      Hoi Liesbeth,
      bedankt voor je mooie reactie. Klopt wat je zegt, dat het speciaal is zo’n afwijking, herinner ik me ook nog wel van vroeger. Waar het mij ook omgaat is dat, als je consequent moet zijn in het stellen van je eigen regels, dit kan botsen met het echt jezelf zijn (authenticiteit). Dat wordt makkelijker als je vooral samen afspraken maakt om het gezinsleven soepeler te laten lopen. Dan kan iedereen daar altijd van afwijken als dat op enig moment nodig is, omdat een andere behoefte belangrijker is. Het gaat altijd weer om de communicatie en de verbinding.

Laat van je horen