.

Hier heb je moed voor nodig!

moeder en zoonGeen enkel kind heeft graag ruzie met zijn ouders. Al lijkt het daar soms verdacht veel op. Maar juist als je constant strijd hebt met je kind, heeft je kind begrip, erkenning en respect nodig. Juist dat is de eerste stap om uit de strijd te komen. Maar daar is wel moed voor nodig.

 

Er waait een wat vriendelijkere wind door opvoedland. Er is meer aandacht voor luisteren naar je kind. Ook Tischa Neve van J/M pleit voor luisteren en in gesprek gaan en om strijd met je kind te voorkomen.

Het positieve opvoeden (triple P) is in zwang. Hoewel dat positiever klinkt dan het is, want het gaat nog steeds uit van het principe dat jij als ouder het gedrag van je kind stuurt. Er is weinig ruimte naar mijn idee voor werkelijk respect voor het kind.

Helaas is het zo, dat juist de kinderen die dit het hardst nodig hebben, het niet krijgen. Juist kinderen die aan de lopende band onacceptabel gedrag laten zien, worden aangepakt met regels, contracten, en consequenties (lees: straffen). Zo probeert men invloed op het gedrag te krijgen.

En soms werkt dat, maar vaak ook niet. Vaak neemt de strijd alleen maar toe. Ouders en kind zitten vast in een patroon. Een negatief patroon van actie en reactie, dat zorgt voor toenemende frustratie en verwijdering.

De enige manier om hier uit te stappen is het als ouder anders te gaan doen. Te starten met luisteren in plaats van te reageren op elk onacceptabel gedrag. Het gesprek aangaan en werkelijke interesse tonen. Echt goed luisteren.

Dan kunnen er wonderen gebeuren. Ik zie het gebeuren bij ouders die ik begeleid en bij deelnemers van mijn onlineprogramma. Zoals een gezin met een puber met PDD-NOS, die al jaren strijd hebben, ondanks verschillende hulpverleningstrajecten. En die nu opeens al een paar weken geen ruzie meer gehad hebben.

Wat er gebeurt, is dat het kind zich eindelijk weer eens gehoord, begrepen, geaccepteerd en gerespecteerd voelt. En dan komt er ruimte bij het kind om werkelijk met ouders in gesprek te gaan en hen ook te horen. De relatie verbetert, de verbinding wordt hersteld. En nu kunnen ouders en kind samen problemen oplossen in plaats van tegenover elkaar te staan.

Maar hier is moed voor nodig. Omdat het zo indruist tegen alles wat we zelf meegekregen hebben over opvoeden. “Dat accepteer je toch niet”, “Daar moet je korte metten mee maken”, “Je moet wel consequent zijn, houdt hij zich niet aan de afspraken, dan moet je de iPad afpakken”, enz.

Moed om de eerste stap te zetten en iets anders te doen. Moed om te vertrouwen dat deze aanpak werkt. Moed om het werkelijk in praktijk te brengen. Moed om te vertrouwen op je eigen kracht. Maar ook durven vertrouwen op de goede wil van je kind, die al een tijdlang uit beeld lijkt te zijn.

En dan blijkt dat je kind helemaal niet uit is op strijd. Dat je  kind helemaal niet alleen maar met zichzelf bezig is, of nooit rekening met anderen wil houden.  En uiteindelijk worden dan alle kwaliteiten van je kind weer opnieuw zichtbaar. Omdat jij de moed hebt daarop te vertrouwen, ondanks alles wat er gebeurt.

Als jij deze situatie herkent, dan nodig ik je uit om de moed op te brengen om het anders te doen. Mijn steun heb je :). Graag lees ik je reactie hieronder.

Wil je me helpen meer ouders te bereiken? Deel dit blog dan hieronder via de shareknop. Dank je wel!

Andere gerelateerde artikelen:

2 reacties

  1. Monique schreef:

    Nou ik denk dat we het maar moeten gaan proberen
    Want inderdaad zo’n strijd breekt je op .
    Onze dochter is hoogbegaafd en op school hebben we het nu onder controle maar thuis is het strijd om op te ruimen en snel boos worden en zelfs op 12 jarige leeftijd nog ontlasting ophouden .
    Alles is teveel voor haar als je vraagt of ze iets wil doen
    Ze is een erg dominant persoontje en vertelt graag hoe ik dingen moet doen
    Ze zegt zelf dat haar hart heel lief is maar haar hoofd vol met woede is

    • Karla Mooy schreef:

      Dat denk ik ook Monique.
      Thuis is altijd het moeilijkst, als het kinderen lukt om zich buiten de deur aan te passen, dan volgt thuis de ontlading. Meebewegen is dan erg belangrijk. En kijken waar ze wel zelf de regie kan hebben.
      Mooi wat ze zegt, dat klopt ook. Ik vind het bijzonder hoe kinderen soms heel duidelijk kunnen verwoorden wat hun probleem is.
      Mocht je meer hulp nodig hebben, kijk dan eens naar mijn onlineprogramma of neem contact met me op.
      Veel succes!

Laat van je horen