.

Leer mindfulness van je kind

 

Mindfulness is een begrip wat je tegenwoordig steeds vaker hoort. Het wil zeggen, dat je met volle aandacht aanwezig bent in het moment. Eén van de positieve effecten hiervan is dat je er rustiger van wordt. En dat kunnen we in ons drukke bestaan als (werkende) ouder wel gebruiken. Kinderen, vooral jonge kinderen, leven nog veel meer in het hier en nu. Zij zijn van zichzelf nog “mindful”. Door in hun wereld te stappen, helpen we onszelf.

Ik kan me nog goed herinneren, dat mijn eerste kind een peutertje was: een wandelingetje naar de brievenbus leek een eeuwigheid te duren. Of booschappen doen, dat was een hele onderneming. Tenminste, als ik hem zelf liet lopen. Want hij zag van alles onderweg. Ik kon daar wel vaak ongeduldig van worden. Tot ik ontdekte, dat het ook heel ontspannend was om zo te dreutelen en door zijn ogen naar de wereld te kijken.

Peuters zijn nog helemaal in het hier en nu. Ze hebben nog geen besef van tijd. (Tijd is trouwens feitelijk ook alleen een bedenksel van ons, wat handig is om het sociale verkeer te regelen, maar dat terzijde.) Dat kan erg frustrerend zijn, als je zelf op tijd staat, zoals elke ouder weet:)

Maar gun jezelf ook de gelegenheid om eens geregeld mee te gaan in zijn tempo. Ontdek hoe je zo heel gemakkelijk mindfulness kunt leren. Gewoon door je aandacht in het hier en nu te richten. Wat ziet hij allemaal, wat valt er wel niet te beleven in de wereld, waar wij meestal achteloos aan voorbij gaan?

Zie de miertjes sjouwen, hoor de geluiden van de vrachtwagen, de wind in de bomen, kijk eens mee naar de koeien en de paarden, zie hoe je kind eindeloos dezelfde handeling kan uitvoeren. Je zult merken: je ziet veel meer van je kind én je komt tot rust. Zo kan je kind, naast een hoop drukte, ook voor rust in je leven zorgen.

Ook oudere kinderen kunnen je helpen om met meer aandacht in het hier en nu te zijn. Maak tijd en ruimte om iets met ze te doen. Een spelletje of knutselen of gewoon samen iets doen. Zorg, dat je er dan ook met je volle aandacht bij bent. Laat los waar je mee bezig was, ga niet zitten nadenken over wat je nog allemaal moet en zal. Dan geeft het samen doen rust. En komt het tegemoet aan de behoefte van je kind aan aandacht. Dat noem ik nou quality time:)

Andere gerelateerde artikelen:

2 reacties

  1. Yvonne schreef:

    Deze info had ik nou net even nodig. Mijn dochter is net 8 en vraagt volop aandacht, de hele dag door, het zuigt me leeg. Ik MOET naar haar kijken, wat ze ook doet. Waar ik zit, zit zij. Met vriendinnetjes is ze de hele dag de hort op maar zo gauw ze alleen is dan moet ik die plek vervullen lijkt het wel. M’n gevoel zegt hierdoor ook dat ze me nodig heeft maar dat ik het niet zie. Ze is ook veel boos naar mij, op haar manier. Met een respectloze ‘toon’spreken of even die tong uitsteken of met de ogen rollen. Doen alsof ik onder in rang sta. Ik vind het heel moeilijk om daar ‘goed’ op te reageren. Ik zeg er wel wat van, maar dan komt haar stop woordje ‘Hou Op’ weer naar boven of ze doet haar hoofd onder een kussen.

    Ik ben net werkloos geworden en wat meer in mezelf gekeerd hierdoor. Ik ‘wil’ gewoon weer normaal aan het werk en normale structuur voor iedereen. Heb geen voldaan gevoel aan het einde van de dag dus ook geen rust dat ik iets voor mijzelf mag doen in de zin van gezellig lol mag hebben, heel apart.

    Het artikel ‘Mindfulness’ had ik even nodig. Morgen ga ik gemotiveerd aan de slag hiermee.

    Vanavond was ze ook weer erg aanwezig. M”n vriend zij ‘negeren’ ze ‘wil’niks. Ik vond dat niet prettig hahaha dus keek wel naar haar toen ze op het raam zat te kloppen, ze zwaaide alleen maar. We moesten zo lachen. Ze wou even weer de aandacht.

    Maar ik kan niet de hele dag met haar in haar wereld spelen, ze heeft ook nog een oudere broer, die al heel zelfstandig is en met z’n bijna 11 z’n eigen leven leid met z’n vrienden maar ook hij heeft af en toe z’n aandacht nodig en een gesprekje op de bank of in bedje.

    Als iemand nog een goed advies heeft, dan is dat van harte welkom.

    Het zou fijn zijn om in de vakantie een vrolijk kind te zien rond rennen van hot naar her, ipv een meisje wat alleen op de vierkante meter van moeders wil zijn.

    • Karla Mooy schreef:

      Hallo Yvonne,
      Bedankt voor je berichtje. Het gedrag van je dochter is ongetwijfeld een reactie op je situatie. Ik denk, dat het klopt dat ze je aandacht wil, contact met je wil. Probeer het gewoon uit en ga erop in. Zorg dat je het leuk hebt en vertel haar ook dat je daarvan geniet.Je hebt best kans, als je echt aandacht hebt gegeven, dat het gedrag dan een stuk beter wordt. Weerstand tegen haar gedrag maakt dat je haar geen werkelijke aandacht geeft, waardoor het gedrag alleen maar toeneemt.
      Dat betekent niet, dat je voortdurend met haar bezig bent. Je kunt ook prima met haar communiceren, wanneer jouw grens bereikt is. Dat je ook andere dingen wilt doen. Eventueel spreek je af, wanneer je weer bij haar terug komt, als ze dat prettig vindt.
      Respectloos gedrag kun je het best corrigeren met een ik-boodschap, waarin je uitlegt waarom je dat naar vindt, wat dat met je doet. En wat je wel prettig gedrag vindt.Belangrijk is dat je vervolgens wel aandacht besteed aan de inhoud van haar boodschap. Vaak is het zo, dat als we gedrag afkeuren, dat we niet verder komen dan corrigeren, boos worden of straf geven. En dat de aanleiding van het gedrag, de behoefte van het kind die eraan ten grondslag ligt, niet meer aan bod komt.
      Kortom, ga in op haar behoefte aan contact (per slot van rekening heb je daar nu ook meer tijd voor, daar kun je ook van genieten) en geef je eigen grenzen aan op een respectvolle manier (ik-boodschap).
      Tenslotte kun je in zo’n lastige periode extra aandacht schenken aan wat wel goed gaat en leuk is aan haar. Laat haar dat regelmatig weten.
      Succes en een fijne vakantie gewenst!

Laat van je horen