Dit is het échte positief opvoeden

Positief opvoeden is heel belangrijk, superbelangrijk. Maar dan wel het échte positief opvoeden. Niet wat vaak zo genoemd wordt. Maar wat werkelijk een positieve uitwerking heeft op je kind.

Positief opvoeden zoals het meestal bedoeld is, is eigenlijk gewoon ‘ouderwets’ opvoeden, maar dan met een positief sausje. Bijvoorbeeld dat je werkt met belonen i.p.v. straffen. Dat je ongewenst gedrag negeert en bij gewenst gedrag een complimentje geeft.

Maar dat is niet wat ik bedoel. Want er liggen nog steeds negatieve uitgangspunten aan ten grondslag. Bijvoorbeeld het idee, dat je kind als hij de kans krijgt over je heen loopt. Dat een kind het wel kan, maar niet wil. Gek toch eigenlijk, dat we zo negatief over kinderen denken?

Mijn uitgangspunt is precies andersom. Een kind wil het graag goed doen. Wil graag het goede doen. En als dat niet gebeurt, zit er een zeker onvermogen aan ten grondslag. Ook al lijkt bepaald gedrag met opzet, er is altijd iets dat het kind ‘drijft’ om het zo te doen.

Dus neem dat als uitgangspunt. Je kind wil het goed doen. Je kind is er niet op uit om ruzie met jou te maken. Of om zijn broertje of zusje pijn te doen. En dat weet je ook, want pittige kinderen zeggen heel vaak ‘ik weet niet waarom ik zo doe, ik wil het zelf ook niet’.

Wat dus ook hoort bij positief opvoeden is een ander taalgebruik. Zeg niet ‘Waarom heb je je niet aan de afspraak gehouden’ maar ‘het is niet gelukt om je aan de afspraak te houden, laten we eens kijken hoe dat komt’. Merk je het verschil?

Positief opvoeden betekent ook perspectief bieden. ‘Nu is het niet gelukt, maar een volgende keer misschien wel. Laten we kijken hoe we je kunnen helpen om het wél te laten lukken’.

Positief opvoeden betekent dus ook vertrouwen hebben in je kind. Zelf ook geloven in het perspectief. Uit de valkuil van wanhoop of frustratie blijven.  Dat is bemoediging geven en bemoedigen helpt enorm bij het ontwikkelen van nieuwe vaardigheden.

En om je kind te kunnen helpen bij het leerproces is het nodig om achter het gedrag te kijken. Een laagje dieper kijken, noem ik dat altijd. Wat maakt dat je kind deed zoals ze deed? En hoe kun je haar dan helpen om het een volgende keer anders te doen?

De impact van deze benadering is enorm, die moet je niet onderschatten. Het laat je kind voelen dat hij goed is zoals hij is. Dat jij weet dat ze het graag goed wil doen. Je corrigeert niet, maar je helpt. Dat is belangrijk voor het zelfvertrouwen van je kind. En het is veel beter voor de sfeer, voor de relatie met je kind. Daarom noem ik dat het échte positief opvoeden 😊