Eén lijn trekken

Vader en moeder moeten één lijn trekken, wordt vaak gezegd. In praktijk blijkt dat lastig. Wat ik veel zie en hoor is dat vaders strenger zijn dan moeders. Dat geeft soms onenigheid tussen de ouders. De vraag is: wie heeft gelijk, papa of mama?

Vaak zijn moeders toegeeflijker en geduldiger dan vaders. Natuurlijk is het een generalisatie, het kan ook andersom zijn, maar het is wel iets wat ik vaak zie. Vaders lijken makkelijker grenzen te stellen, kunnen ook beter hun eigen grens bewaken, maar zijn ook vaak wat ‘kort door de bocht’.

Moeders daarentegen hebben meer oog voor het belang van hun kind, willen daar vaker aan tegemoet komen en geven meer ruimte. Wat overigens regelmatig ten koste gaat van hun eigen behoeftes. Omdat ze tegelijkertijd ook wel weer bang zijn om hun kind te verwennen, kunnen ze in conlict komen met zichzelf en worden onzeker.

Dit kan leiden tot onenigheid tussen de ouders. Vader vindt moeder ‘te soft’. Moeder vindt vader te kort door de bocht. Dat kan irritatie opleveren. Wat ik daarbij zie is dat moeders eerder aan zichzelf gaan twijfelen. Misschien doet vader het wel beter, ik moet toch ook maar wat strenger worden, denkt de moeder dan. Want ja, de kinderen luisteren wel beter naar vader.

Het antwoord op de vraag wie er gelijk heeft, is niet vader of moeder. Het is een misvatting, dat opvoeden gaat over hoe streng of hoe toegeeflijk je mag zijn. Het lijkt of er maar twee keuzes zijn: jij bent de baas of je kind is de baas. Maar dat is helemaal niet zo.

Deze vraag komt voort uit een opvoedingsvisie, die gebaseerd is op macht. Het gaat erom, als ouder het gezag (= de macht)  te behouden. Of je bent de baas, of je laat over je heen lopen. En kinderen moeten vooral gehoorzamen.

Er is een derde mogelijkheid, die niet uitgaat van macht maar van gelijkwaardigheid. Het gaat vooral om samen. Letterlijk samen leven. Luisteren naar elkaar en elkaars behoeften serieus nemen. Je eigen behoeften duidelijk verwoorden. Samen zoeken naar oplossingen. En al doende leert je kind hoe dat werkt. Als jij je kind serieus neemt, zal hij ook vanzelf rekening gaan houden met jouw behoeften.

Als ouders samen op deze wijze gaan opvoeden, verdwijnt de tegenstelling. Ieder geeft zijn eigen grens aan en die is niet voor iedereen gelijk. Beide ouders doen een appel op de behulpzaamheid van het kind i.p.v. op gehoorzaamheid.

Kinderen willen wel degelijk graag meewerken en jou een plezier doen. Alleen soms weten ze niet hoe. En hebben ze je hulp nodig i.p.v. een standje. Voorwaarde is ook, dat ze zichzelf gerespecteerd voelen in hun eigen behoefte.

Het is prachtig om te zien, hoe ouders weer dichter bij elkaar komen en hoe er in het gezin meer verbinding ontstaat. Ik heb dat al meermalen mogen meemaken in coachingstrajecten. Het geeft ouders ook zelfvertrouwen en ontspanning in het opvoeden. En dat is precies waar ik het voor doe 🙂

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

Klik hier om te reageren

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten