Wederzijds respect in je gezin, hoe bereik je dat? - Ontspannen Opvoeden

Wederzijds respect in je gezin, hoe bereik je dat?

Respect vinden ouders erg belangrijk in de opvoeding. Ze willen graag dat hun kinderen respect  tonen naar andere mensen. En terecht. Respect is een belangrijke kwaliteit in het samenleven van mensen. Toch laten kinderen (en niet alleen zij) respectloos gedrag zien. Hoe krijg je een basis van wederzijds respect in je gezin voor elkaar?

 

Allereerst moeten we even ophelderen wat respect is. Respect is niet hetzelfde als beleefdheid. Wat beleefd is, is afhankelijk van de cultuur. Beleefdheid is een norm, respect is een waarde. Beleefdheid is een manier waarop respect getoond kan worden.

Respect is ook niet hetzelfde als bewondering. Dat is de richting waarin het begrip Respect bijvoorbeeld op facebook lijkt te gaan. Alsof het is wat je toont als je iets bijzonder vindt. Maar je kunt heel goed respect hebben voor het kleine, het gewone.

Wikipedia meldt het volgende: Respect betekent aanzien, eerbied of waardering, die men heeft voor (of ontvangt van) iemand vanwege zijn kwaliteiten, prestaties of vaardigheden. Het woord betekent oorspronkelijk omzien naar, en vandaar rekening houden met.

Voor mij betekent respect een combinatie van waardering en rekening houden met. Waardering niet omdat iemand iets bijzonders doet, maar waardering van wie iemand is, voor iemands eigenheid. Het heeft daarom ook veel te maken met erkenning. Uitstralen dat een ander er toe doet.

Hoe zorg je dat jouw kind respect toont voor jou en voor anderen? Door het voor te leven. Zoals voor zoveel dingen in het leven geldt hier ook: je krijgt wat je geeft. Dus toon respect voor anderen en niet in het minst voor je kind.

Wat betekent dat concreet? Dat je niet roddelt over anderen. Dat je ruimte laat voor andersdenkenden. Ook binnen het gezin. Dat je kind zijn eigen mening mag vormen. Dat je rekening houdt met haar of zijn behoefte, ook als jij die niet begrijpt of onbelangrijk vindt.

Dus als jij je kind respect geeft, dan krijg je het ook. Dat klinkt misschien heel voor de hand liggend.

Maar als je goed kijkt, zie je dat wij volwassenen nog regelmatig onbewust het kind niet respecteren. Ook al lijkt het zo (en is het ook zo) dat kinderen veel ruimte krijgen in ons land om hun zegje te doen en er relatief veel rekening met hen gehouden wordt.

Het zit hem vaak in kleine dingen. Tegen (een behoefte van) een kind ingaan, omdat het jou niet uitkomt, omdat jij het beter weet als volwassene, omdat het niet hoort wat je kind wil of doet, omdat jij nou eenmaal de baas bent, bijvoorbeeld. Of omdat jij boos bent en je emoties niet in de hand kunt houden.

Durf jij daar eens kritisch naar te kijken bij jezelf? Maar let op: zonder veroordeling, heb ook respect voor jezelf.

Soms zit er ook angst onder een gebrek aan respect. Angst dat een kind over je heen gaat lopen. Maar respect tonen voor de eigenheid van je kind is iets heel anders dan hem altijd zijn zin te geven.

Want dan ga je voorbij aan je eigen behoefte of waarde en ben je respectloos naar jezelf. Dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Kortom als jij respect toont voor je kind(eren) en voor jezelf, ben je een voorbeeld voor je kinderen. En zul je merken dat je kinderen vanzelf respect zullen tonen voor jou en andere mensen. En ook voor elkaar onderling. Zo creëer je een stevige basis van wederzijds respect in je gezin.

Vind jij dat er te weinig respect is in je gezin en wil je met begeleiding leren om bovenstaande in praktijk te brengen? Dan is mijn nieuwe groepsprogramma iets voor jou. Lees hier waarom

Vind jij dit artikel interessant? Deel het dan via de knoppen hieronder, zodat ook anderen er hun voordeel mee kunnen doen. Bedankt! Ook lees ik graag je reactie hieronder.

 

 

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

  • Nathalie schreef:

    Hallo, ik heb 2 dochters. Eentje van 14 en eentje van 12. De oudste is een echte puber.
    Haar papa en ik zijn een tijdje uit elkaar geweest maar we willen het terug opnieuw proberen.
    Telkens ze bij haar papa is, is ze echt onhandelbaar. Ze maakt hem uit met woorden die ik hier niet durf te typen.
    Als je haar vraagt wat haar grootste wens is is dat altijd bij haar dat mama en papa terug bij elkaar komen.
    Verleden week stuurde ze mij een berichtje of ik bij papa was en of ik daar ook bleef eten. Ik stuurde terug naar haar dat ik zou blijven eten als ze braaf was. Oké geen probleem liet ze weten.
    En wat gebeurt er? Ze komt thuis van school, papa heeft nog niets gezegd en ze maakt hem uit voor van alles en nog wat.
    Echt ik was echt boos op haar. Haar droom is dat we opnieuw bij elkaar komen? Volgens mijn gevoel is dat helemaal niet.
    Haar papa doet echt alles voor haar en toch gedraagt ze zich zo.
    We zijn echt radeloos. Ik negeer haar momenteel volkomen. Dit is misschien niet goed maar ik kan het echt niet helpen. Ik kan het echt niet opbrengen om nog iets tegen haar te zeggen.

    • Karla Mooy schreef:

      Hallo Nathalie,

      Ik heb je ook even een persoonlijk berichtje gestuurd. Wat belangrijk is, is dat je een laagje dieper leert kijken. Het werkt niet zo simpel als je zou denken, zo van ‘jij wilt graag dat we weer bij elkaar zijn, dus moet je braaf zijn’.
      Ze vindt de situatie moeilijk, het roept gevoelens bij haar op waar ze moeilijk mee kan dealen en dat maakt dat ze negatief gedrag vertoont. Ze heeft hulp, steun en begrip nodig. Ga in gesprek zodat je erachter kunt komen hoe zij de dingen beleeft. En erken dat het voor haar zo is, ook al zie jij het anders of zou jij het anders willen.

  • Jessica schreef:

    Mijn zoon van 14 is zeer respectloos en geeft constant weerwoord, ook naar docenten. Ik vind het belangrijks dat ze opgevoed worden met waarden en normen maar bij vader is dit allemaal een onbekend fenomeen. Wanneer ik vraag zijn kamer op te ruimen, krijg ik als antwoord: dom wijf je zeurt de hele tijd aan mijn hoofd. Hoe leer ik hem extra respect bij? ( hij ziet hoe ik omga met andere mensen, hoe ik mijn moeder laat blijken hoe belangrijk ze voor mij is, hoe ik allerlei baantjes neem om extra geld te hebben etc)

    • Karla Mooy schreef:

      Je vraagt hoe je hem respect bijbrengt. Daarvoor zijn twee dingen belangrijk: jouw respect voor hem en zelfrespect van jou.
      Het eerste kan betekenen dat je hem de ruimte geeft om zijn kamer op zijn eigen manier te onderhouden. Natuurlijk binnen bepaalde grenzen van smerigheid natuurlijk. En je kunt aangeven dat je geen kleding wast, die niet in de wasmand is gedaan, enz.
      Het tweede doe je door duidelijk te maken dat je je niet laat uitschelden. Dat doe je door dat duidelijk aan te geven in een stevige ik-boodschap (“ik wil me niet laten uitschelden door jou, dat vind ik vernederend. Dus als jij meent dat je dat kunt maken, dan ga ik even uit contact met jou totdat je normale taal kunt gebruiken. Je mag van alles van mij vinden, maar je moet het wel op een fatsoenlijke manier uiten”).
      Snap je?

  • Thera schreef:

    Wat fijn om te lezen. Ik heb mijn zoon ook op deze wijze groot gebracht en hij is een warme en empathische man geworden. In zijn puberteit hebben we vooral enorm veel gelachen.
    Het is eigenlijk heel logisch, maar het lijkt of deze mentaliteitsverandering maar niet wil aanslaan. Kinderen te behandelen als volwaardige en redelijke wezens. Confucius, Rousseau, Spock en vele anderen ten spijt.

  • >
    close

    DOWNLOAD NU GRATIS!


    Probleemgedrag Aanpakken Zonder Strijd en Conflicten 

    Handleiding voor ouders van een pittig kind


    Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Privacyverklaring

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten