7 Tips om je kind probleemloos op tijd op bed te krijgen

7 Tips om je kind probleemloos op tijd op bed te krijgen

Bedtijd is niet altijd het leukste tijdstip van de dag. Soms is het een hele klus om je kind op tijd in bed te krijgen, zonder gedoe en zonder dat je er uitgeput van raakt. Belangrijk is dat je zorgt voor duidelijkheid, veiligheid en ontspanning. Hieronder wat tips om het jezelf en je kind wat makkelijker te maken.

Neem voldoende tijd

Hanteer een vast tijdstip waarop je begint met het ritueel van naar bed gaan. En zorg dat je voldoende tijd hebt tussen het begin en het tijdstip waarop je kind erin moet liggen.  Soms begin je te laat, waardoor je er vervolgens tijdsdruk op legt. Niet handig. Je kind voelt dat feilloos aan en meestal gaat het dan allemaal juist langer duren, al dan niet gepaard met stress. Waarschuw je kind op tijd als het bijna bedtijd is, zodat hij zich erop voor kan bereiden.

Vaste routines zijn belangrijk

Vaste routines zorgen ervoor,  dat je minder hoeft te vragen of te zeggen. Je kind weet wat de bedoeling is. Over gewoontes hoef je niet meer na te denken, lekker makkelijk. Bovendien schept het duidelijkheid en biedt het je kind daardoor veiligheid. Kinderen kunnen zich ontspannen in vaste structuren. Kijk wel of de routines (nog steeds) passend zijn bij je kind en bij zijn leeftijd. Lopen dingen niet meer soepel? Overleg met je kind hoe jullie het anders kunnen doen.

Maak er een spelletje van

Uitkleden kan soms lang duren, je kunt dat versnellen door er een spelletje van te maken. “Ik denk niet, dat het jou lukt om in tien tellen je trui uit te trekken”,of  zeg in het Engels welk kledingstuk uitgedaan moet worden, enz. Wees creatief en laat je kind meedenken. En wat ook helpt: doe het gewoon samen of zelf. Vraag gewoon niet teveel meer op dat moment.

Laat de klok je helpen

Zorg voor een wekker of klok op de kamer van je kind. Geef aan, wanneer je weg gaat en hij moet gaan slapen. Stimuleer je kind door te laten zien, dat sneller uitkleden en douchen leidt tot langer voorlezen. Maar hou dit positief. En wijk er af en toe vanaf. Als je midden in een leuk of spannend voorleesverhaal zit, maak het dan af. Op tijd naar bed is heel belangrijk, maar het komt niet altijd op een kwartier aan. Je kunt ook een time-timer gebruiken om de tijd zichtbaar te maken.

Laat je kind zoveel mogelijk zelf bepalen

Pittige kinderen zijn kinderen met een groot verlangen om zelf te bepalen. Zeker aan het eind van de dag vinden ze het vaak erg moeilijk om nog opdrachten uit te voeren. Daarom kan het helpen om veel keuzes te geven. Over de volgorde van wat er moet gebeuren (wil je eerst tandenpoetsen of eerst de pyjama aan?) of wie wat doet (kleed je je zelf uit of moet ik het doen?). Soms vinden kinderen het heerlijk om dan te zeggen “Jij moet het doen”.

Zorg voor ontspanning vooraf

Kinderen en volwassenen slapen het makkelijkst in, als ze daarvoor al iets rustigs doen. Daarom werkt voorlezen zo goed. Of je laat je kind zelf nog even lezen in bed. Dat is beter dan televisiekijken, omdat het tv scherm onze hersenen actief houdt. Ook kun je voordat je kind gaat slapen een ontspanningsoefening doen of een korte massage geven. Even de oortjes masseren of de voeten bijvoorbeeld. Bij onrustige kinderen helpt het ook goed om de rug te masseren of het hele lijf even stevig te strijken. Het helpt het kind om zijn aandacht naar het lichaam te brengen en uit het hoofd. Kijk hier voor meer tips.

Bedenk dat je ook kunt genieten van dat moment

Hoe druk je ook bent, zie het als een rustmoment ook voor jou. Maak er een mindfulness-oefening van. Laat de boel de boel en wees er met je aandacht helemaal bij. Zo kun jij tot rust komen en je kind krijgt dan alle aandacht. Grote kans, dat alles veel soepeler verloopt. Geniet van het samenzijn.

Help mee om meer ouders te bereiken en deel dit blog via de social media. Dank je wel! En laat hieronder van je horen: heb je nog tips toe te voegen?

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

  • Mandy schreef:

    Hallo Karla,

    Onze dochter van 2 heeft een enorme eigen wil en als het niet gaat zoals zij wil zet ze een keel op.
    Ook het naar bed gaan is de laatste dagen een drama ze schreeuwt alles bij elkaar en doet de slaapzak uit en dan de luier af hoe kunnen we beter omgaan met haar buien want ze zit ons gewoon vaak uit te dagen
    Groetjes mandy

    • Karla Mooy schreef:

      Hallo Mandy,

      het verschilt per situatie hoe je ermee om moet gaan. Je dochtertje vindt het gewoon moeilijk om alles maar over zich heen te laten komen, ze wil zelf bepalen. Het lijkt misschien uitdagen, maar voor haar is het een soort gevecht om haar autonomie te houden. Daarom is er een combinatie nodig van erkennen, regie aan haar geven en vaak ook gewoon doorpakken omdat het moet.
      Ga ervan uit dat er altijd een reden is dat ze doet zoals ze doet. Misschien verdraagt ze de luier niet of misschien wil ze niet naar bed omdat ze het moeilijk vindt om alleen te zijn. Verander dingen in het bedritueel en kijk wat wel of niet werkt.
      Hartelijke groeten
      Karla

  • Rianne schreef:

    Hallo Karla,
    Mijn dochter van dik 6,5 vindt ineens veel dingen spannend en lijkt niet blij te zijn. Deze week begon ze ook met buikpijn en wilde niet naar school. Al snel werd duidelijk dat het om functionele buikpijn gaat. Ik heb haar gewoon naar school gedaan. Ze is af en toe ontzettend dwars en bozig. Vooral het moment als ze naar bed moet. Ze zegt dan; ik wil niet slapen ik wil spelen. Ik ben nu bezig met een beloningssysteem en hoopt dat dit gaat helpen. Ik wil mijn vrolijke, lieve meisje weer terug. Heb je tips voor ons.

    • Karla Mooy schreef:

      Hallo Rianne,
      Als het echt een duidelijke omslag is, dan kan het niet anders of er heeft iets plaatsgevonden waar ze last van heeft. Ik zou dat zeker serieus nemen. Kijk of je met haar in gesprek kan komen. Geef aan dat je sterk het gevoel hebt dat er iets naars is gebeurd. En dat het belangrijk is dat ze dat vertelt, zodat je haar kunt helpen.
      Als er inderdaad meer aan de hand is, dan los je dat natuurlijk niet op met een beloningssysteem. Sowieso is het een signaal dat ze er tegenop ziet om alleen in bed te liggen. Ze is hoe dan ook ergens angstig voor of van geschrokken. Zorg dat je in contact komt met haar en dat je erachter komt wat er aan de hand is.
      Mocht je dat niet lukken, dan kun je overwegen een psycholoog of kindercoach in te schakelen. Ook kun jemisschien op school of bij een club als ze daar bij is, navragen of er iets vervelends is gebeurd.
      Hartelijke groeten
      Karla

  • Maria schreef:

    Mijn zoontje van bijna 14 maanden komt meerder malen per nacht. Waarvan ik heb maar 1 x probeer voeding te geven. Soms valt hij gelijk in slaap dan heb ik mazzel. ( en is hij 2 uur later weer wakker huilend ). Andere keren ben ik soms een uur bezig om hem in slaap te wiegen 3 uur later. Begint het weer van vooraf aan. Na 14 maanden weinig slaap. Ben ik bijna aan het aan van me Latijn. ( vader is mede hierdoor niet meer in beeld. Ook omdat hij veel energie vraagt, en ik niet altijd even lief doe. Omdat ik moe ben, en hij letterlijk mij overal voor op liet draaien. Veder heb ik geen familie wel paar lieve vriendinnen die me af en toe helpen. Maar dat weinige slaap begint nu echt zijn tol te eisen. Ik merk aan mij zelf dat mijn engelen geduld zoals ik die altijd omschreef helemaal wel is. En dat ik steeds verdrietiger en teleurgesteld in me zelf raak. Al zou hij 6 uur achter elkaar kunnen slapen ben ik al dankbaar. Dan zal je mij nooit meer horen klagen

    • Karla Mooy schreef:

      Dat is erg pittig voor je, Maria. Ik heb het zelf ook meegemaakt, twee keer, maar rond deze periode ging het toen over in een goed slaapritme.
      Maar het komt vaker voor en is redelijk slopend.
      Wat mij heeft geholpen is me er minder druk over maken. Dat klinkt enerzijds als een open deur en anderzijds als iets onmogelijks. Maar ik had er minder last van toen ik mijn weerstand opgaf en accepteerde dat het was zoals het was. Op de één of andere manier werkt dat onbewust ook door op je kind. Als je je weerstand opgeeft kan het zijn dat hij niet meer of veel korter huilt. Probeer i.p.v. gefrustreerd te raken of je zorgen te maken over je slaaptekort te genieten van het kleine wezentje wat bij je ligt.
      Heb je al overwogen om hem bij je in bed te nemen? Dan is de kans groter dat hij wakker wordt(en dat is normaal voor een baby of dreumes) en weer verder slaapt, omdat hij jouw nabijheid voelt. Sowieso hoef jij dan niet je bed uit, kun je zelf makkelijker slaperig blijven, zeg maar.
      Geef je nog borstvoeding? Mijn tweede legde ik gewoon altijd aan als hij ‘s nachts wakker werd en dan viel hij weer in slaap. En ik ook 🙂
      Zorg anders dat je alles bij de hand hebt om een flesje te geven. Probeer zo praktisch mogelijk te denken en niet wat wel of niet hoort.
      Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
      Sterkte!

  • Miranda schreef:

    Hallo
    Mijn dochter van 4 wil heel slecht in haar eigen bed savonds. Ze vind het veel te gezellig beneden. Ze heeft een lange tijd bij haar oudere broer op de kamer geslapen en doordat ze steeds moeilijk dee met op bed gaan hebben we haar laten lopen savonds zodat haar broer de slaap kreeg die hij nodig had. Onze dochter is van baby af aan al heel oplettend en ontgaat niets. En kan dus ook heel lang door gaan. Maar op een moment gaat ze op de bank liggen en is ze in 2 min ook ver weg. En kan ik haar vrij snel op bed doen en horen we haar niet weer. Maar ik wil haar graag op haar eigen bed laten slapen. Nu ze naar school gaat
    Maar ze is nu zo verwend dat ik nu niet meer weet wat het beste is. Als ze boos word is zo ook goed boos en begin je ook niets met haar. Dus dat wil je ook voorkomen.

    • Karla Mooy schreef:

      Je zult even moeten doorpakken, Miranda.
      Leg het haar wel duidelijk uit. Je kunt het bijv. koppelen aan naar school gaan. Dat ze dan op tijd naar bed moet, net als alle kinderen in haar klas. Ze hoeft het niet leuk te vinden en ze mag ook best even boos zijn. Geen probleem.
      Je kunt het ook benoemen als dat ze er aan moet wennen, maar dat ze na een paar keer wel gewend zal zijn.
      Als jij maar rustig en duidelijk blijft, zal ze het heus wel accepteren.

  • >
    close

    DOWNLOAD NU GRATIS!


    Probleemgedrag Aanpakken Zonder Strijd en Conflicten 

    Handleiding voor ouders van een pittig kind


    Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Privacyverklaring

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten