fbpx

Het nieuwe opvoeden

Wat ik niet begrijp is dat wij (als maatschappij) onze kinderen nog steeds willen vormen naar onze normen als volwassenen.  In onze eigen opvoeding zijn we min of meer gedwongen om ons aan te passen, ons keurig te gedragen. Maar werden we daar gelukkig van? Werden we daar een beter mens van? Ik denk dat het ander kan, moet en anders zal gaan in te toekomst.

Zoveel van de huidige volwassenen hebben psychische problemen, of een burnout, omdat ze te lang over hun eigen grenzen zijn gegaan. Of ze zijn ‘geslaagd’ in het leven, maar toch ongelukkig. We worstelen met wie we zijn en wie we willen zijn. Waar we echt gelukkig van worden, is onszelf kunnen zijn en geaccepteerd worden zoals we zijn. Dat er van ons gehouden wordt om wie we zijn. Dat we onze eigen grenzen kennen en kunnen handhaven. Onze dromen durven te leven.

Zie alleen al het enorme aanbod op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Er zijn zoveel trainingen over het innerlijke kind in ons. Zoveel cursussen om in je kracht te komen, jezelf te durven laten zien, op te kunnen komen voor jezelf, je dromen leven, noem maar op. Dat is op zich heel goed natuurlijk. Het betekent alleen ook, dat we dat nodig hebben, er behoefte aan hebben.

Als je dat ziet is het toch niet meer dan logisch, dan dat we een generatie gaan opvoeden die dat minder nodig heeft dan wij? Een generatie die van jongs af aan bevestigd is in hoe ze zijn, wie ze zijn. Zodat ze zichzelf niet meer hoeven te gaan zoeken als ze eenmaal groot zijn.

Een kind heeft één ding vooral nodig en dat is onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijke liefde betekent acceptatie, vertrouwen en respect. Ruimte geven aan eigenheid. Dus blij zijn met je kind, hoe hij of zij ook is, zijn/haar eigenheid respecteren, steunen en bevestigen. Zo krijgt het kind een stevige basis voor zelfvertrouwen. Zelfvertrouwen, dus vertrouwen in jezelf, betekent weten dat je uitdagingen aan kunt, maar ook dat je je eigen ideeën mag hebben, je eigen dromen mag waarmaken. Dat je ertoe doet. De ruimte voelen om het leven te leiden dat jij wilt leiden.

Ik geloof onvoorwaardelijk in de goedheid van mensen. En nee, ik ga niet de discussie aan over die paar ernstig gestoorde lieden die vreselijke misdaden begaan of zelfs hele groeperingen. Dat brengt ons nergens. Ik focus liever op al het goede dat ik weet dat er in mensen zit. Het zit alleen soms (vaak) een beetje verstopt onder verdedigingsmechanismes van de persoon, van het ego.

Het treft me elke keer weer, hoe snel mensen elkaar vinden als het hart weer geopend wordt. Daar zit al die goedheid (noem het liefde) verstopt. Dat gaat voorbij aan alle opvattingen, verwachtingen, verwijten. Dan ontstaat verbinding en daar worden we gelukkig van.

Opvoeden is voor mij niet een kind, dat nog niets kan of weet, leren hoe het moet. Opvoeden is juist het kind helpen bij zijn reis door het leven, het ontdekken van wat leven en samenleven met andere mensen inhoudt. Ik geloof in het goede van kinderen en we moeten eerder zorgen dat we dat koesteren, de ruimte geven en niet beschadigen, dan dat we kinderen zo nodig moeten disciplineren.

Toen ik zo’n 20 jaar geleden voor het eerst aan mijn ‘ontdekkingsreis naar mezelf’ begon en ‘mezelf terugvond’ (eigenlijk hele rare termen, want ik was er al die tijd natuurlijk, maar je snapt wat ik bedoel), dacht ik “En hoe zorg ik er nu voor dat mijn kinderen dit niet hoeven te doen?” Ik kwam er al snel achter dat het zo niet werkt, je kunt geen dingen voorkomen voor je kind. Elk mens, elk kind heeft zijn eigen pad te gaan.

Maar inmiddels is het me wel zonneklaar, dat een opvoeding gebaseerd op respect voor je kind een hele goede stap in de richting is. Ik ben ervan overtuigd, dat als je dát doet, als je je kind bevestigt in hoe hij of zij is (wat iets anders is dan uitgaan van jouw idee hoe je kind is), je kind dan een goede basis heeft om het leven te gaan leiden dat bij hem past. Dat je kind sterk en kwetsbaar tegelijk kan zijn, durft te laten zien wie zij is.

Wat ik wil bijdragen aan de wereld is een respectvolle manier van omgaan met onze kinderen, thuis, maar ook op school en daarbuiten. Omdat het kind dat verdient, omdat je er als ouder gelukkiger  van wordt en omdat onze maatschappij er op termijn baat bij heeft.

Het is ook mijn overtuiging, dat dit het opvoeden van de toekomst is. Ook als maatschappij, als mensheid groeien we. En alles wat nu gewoon is, is ook eerst door een groep voorlopers in de wereld gebracht. Ik geloof, dat de ouders, die nu op een onvoorwaardelijke, respectvolle manier hun kind opvoeden tot die voorlopers behoren (en ja, daarbij hoort ook tegenstand en kritiek)

Deze ouders wil ik helpen door ze te steunen, inspiratie en concrete handvatten te bieden. En in het bijzonder de ouders van kinderen met moeilijk gedrag. Omdat deze kinderen ons min of meer dwingen het anders te doen, omdat de ‘oude’ manier van opvoeden niet werkt bij hun. Ze hebben een inmense behoefte aan autonomie, respect, erkenning (ook van hun anders-zijn) en steun.

Ik hoor heel graag of jou dit aanspreekt, of je er iets in herkent, wat jouw drijfveren zijn in het opvoeden of waar je mee worstelt. Schrijf hieronder jouw reactie. En vind je het een inspirerend artikel? Fijn als je het wilt delen, dank je wel daarvoor.

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

  • Jet schreef:

    Ik denk inderdaad dat het volwaardig behandelen van kinderen zeker een beweging is die nog aan terrein aan het winnen is. Het betreft een indirecte vorm van emancipatie van kinderen, maar de strijd moeten wij ouders voeren.

    Ik zie overeenkomsten in jouw visie en die van een aantal denkers. Berthold Gunster, schrijver van het boek Omdenken In Opvoeding, adviseert jou als ouder om sherpa van je kind te zijn, in plaats van reisleider. Het faciliteren en accepteren van je kind staan voorop. Psycholoog Philippa Perry zet ook in op het opvoeden vanuit relatie in plaats van tucht.

    Zelf ervaar ik wel als lastig om vanuit die gelijkwaardigheid rode lijnen te trekken en grenzen goed te bewaken zonder te straffen.

    • Karla Mooy schreef:

      Hallo Jet,
      de overeenkomsten met genoemde schrijvers kloppen inderdaad. En er zijn er nog wel meer, mocht je nog wat inspiratie zoeken 🙂
      Zoals Laura Markham en Alfie Kohn, de grondlegger van het onvoorwaardelijk ouderschap.
      Zonder straffen toch goed begrenzen is ook niet eenvoudig, zeker niet als je er mee begint. Het vraagt ook geduld van jezelf en zien dat alles een leerproces is. De vraag wordt dan ‘hoe help ik mijn kind in dat leerproces?’
      Maar het scheelt al een stuk als je de relatie als basis neemt.
      Succes!
      Karla

  • Ineke schreef:

    Hoi Karla,

    Dankjewel weer voor deze blog. Heel waardevol. Zinnen waarvan ik geneigd ben om ze af en toe weer opnieuw te lezen. Zoals bijvoorbeeld geen dingen kunnen voorkomen voor je kinderen.
    Ik heb een levenslange ziekte, iets wat mijn kinderen (nu 1 en 4 jaar) ook meemaken. Liefst zou ik het wegtoveren en hen er zoveel mogelijk van besparen. Er stiekem last van hebben.
    Maar het is ook deel van hun pad. En hoe het plaats te geven als moeder, is zoeken.

    Respectvol naar hen toe te zijn, ook wanneer het over mijn ziek zijn gaat. Woorden die ik kan meenemen.

    • Karla Mooy schreef:

      Dat is ook niet niks, zo’n ziekte. En ik kan me heel goed voorstellen dat je het het liefst bij hen vandaan houdt. Maar het is inderdaad ook deel van hun pad. En we weten het niet, he. We weten eigenlijk niet wat ‘goed’ is, hoe dingen uitpakken. Ze kunnen er ook heel veel aan hebben of van leren, wie zal het zeggen.
      Ik denk ook dat kinderen veel aankunnen, mits ze er maar in gezien worden, erkend worden in wat ze ervaren.
      Ik hoop dat je nog veel van je kinderen mag genieten en zij van jou!

  • Ilona schreef:

    Bedankt voor de handleiding voor een pittig kind. Die bevestigd mijn instinct over de sterke wil van mijn dochter en hoe we daar mee om kunnen gaan. Ik heb veel herkenning en dat geeft moed. Dankjewel

  • >

    Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Privacyverklaring

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten