Hoe je je kind leert om dank je wel te zeggen - Ontspannen Opvoeden

Hoe je je kind leert om dank je wel te zeggen

“En wat zeg je dan?” Voor de meeste ouders was dat vroeger dé manier om je kind te leren dank je wel zeggen. Ook nu nog hoor je dat regelmatig. Ik heb dat vroeger ook gedaan, tot ik eens iets las wat me aan het denken zette. Sindsdien deed ik het anders.

Er zijn een aantal redenen om het anders te doen. Ten eerste is het zinnetje “wat zeg je dan?” voor kinderen niet direct duidelijk. Wat zouden ze moeten zeggen: “mag ik nog eentje?” 🙂  Het brengt ze in verwarring.

Ten tweede: als ze op een gegeven moment doorkrijgen dat ze “dank je wel” moeten zeggen, reageren ze voortaan op de automatische piloot. Ze geven een standaard antwoord op een standaard vraag. Dat wil nog niet zeggen dat ze zich bewust zijn van dat ze bedanken. Je hebt oo  “Vergeet je niet te bedanken?”.  Dat klinkt heel anders. Je laat je kind meer in zijn waarde en leert hem er zelf om te denken.

Maar het allermeest leert je kind van jou. Van wat jij voorleeft. Hoe vaker jij de mensen om je heen vriendelijk bedankt, hoe meer hij dat zal overnemen. Vooral als je niet vergeet om ook je kind te bedanken. Als hij iets voor je gemaakt hebt.

Maar ook bij hele kleine dingetjes, bijv. als hij je iets aangeeft. En als jij hem iets gevraagd hebt om te doen en hij doet het ook. “Wil je even opschuiven? Dan kan ik er beter bij”.  En dan  “dank je wel”.  Het wordt een natuurlijke gewoonte, die hij gemakkelijk van je overneemt.

Tenslotte kun je af en toe eens stilstaan bij dankbaarheid. Echt voelen dat je dankbaar bent, maakt gelukkig. Het geeft een warm gevoel. Je kunt met je kind eens om de beurt benoemen waar je blij mee bent, dankbaar voor bent. Je kunt het ook opschrijven in een mooi dankbaarheidslijstje en bewaren.

Wil je iets hebben waarmee je regelmatig dankbaarheid kunt oefenen, dan kun je een dankbaarheidstreng van kralen maken of kopen. Kijk voor inspiratie op www.dankbaar.org.

Vind je dit een leuke eye-opener? Deel het dan via de shareknop hieronder, dank je wel daarvoor!

Wil je iets opmerken of toevoegen? Laat het weten bij de reacties.

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

  • Roel schreef:

    Hi Karla,

    Goeie tip. Worstel ik soms best mee dus deze ga ik zeker toepassen. Dankjewel!

  • Selina schreef:

    Ik vind het zinnetje “mag ik er nog eentje” grappig om te lezen want tja dat is vast wat de meeste kinderen denken hihi. Ik ga proberen vaker mijn dankbaarheid te tonen naar de kinderen want dat zal zeker helpen! Ik knuffel ze wel iedere dag en zeg dat ik ze lief vind of van ze hou. Maar ik zal mij proberen anders uit te drukken.

  • Henr. schreef:

    Hoi karla, bedankt voor dit stukje inderdaad een eye opener.

    Het bedanken gaat de laatste tijd vrij goed.
    Nu nog het sorry zeggen…. 🤔
    Weet u nog raad? Ik merk wel hoe meer issue je zelf maakt hoe lastiger het voor hem wordt.
    Maar hij zou voor hem zelf zoveel makkelijker zijn.

    • Karla Mooy schreef:

      Graag gedaan 🙂
      Ook sorry zeggen, leren ze vooral van het voordoen. Dus zeg zelf sorry als je iets gedaan hebt, wat minder leuk was voor je kind. Dwing je kind nooit om sorry te zeggen, want dan wordt het een trucje en net als met dank je wel zeggen, verliest het zijn waarde. En wordt het moeilijk voor je kind om nog oprecht sorry te kunnen zeggen.
      Het is wel goed om met je kind te bespreken hoe zijn of haar gedrag op anderen is overgekomen en te praten over hoe je iets goed kunt maken.

  • Cindy kanters schreef:

    Mijn kind heeft autisme en heeft heel veel moeite met het uiten van haar gevoelens. Dank je wel zeggen of sorry ,gedag zeggen. Allemaal een zekere uiting van gevoelens. Ze is intussen al zeven jaar en krijgt deze dingen ben Jan nooit over haar lippen. Heb je daar nog tips voor?

    • Karla Mooy schreef:

      Hallo Cindy,
      ik ben daar geen expert in.
      Je zou eens aan haar kunnen vragen wat ze er zo lastig aan vindt. En ook kun je er zelf eens over nadenken wat de reden kan zijn.
      Overigens vind ik het geen uiten van gevoelens, misschien voelt zij zich helemaal niet dankbaar of vindt ze het helemaal niet leuk om iemand gedag te zeggen.
      Het zijn meer gebruiken in onze cultuur en misschien heeft ze daar weerstand tegen.
      Misschien wel juist omdat ze het niet voelt. Waarom zou je dank je wel zeggen als je ergens helemaal niet blij mee bent?
      Dat het niettemin lief is van de gever, is een nuance die ze nog moet leren snappen.

  • Marit schreef:

    ik ben, als ik in een winkel ben en m’n dochter iets krijgt gaan zeggen tegen haar; wil je nog iets zeggen tegen deze mevrouw/meneer? Dan geef ik haar wat meer vrijheid dan wat zeg je dan. Soms zei ze dan ook; ‘lekker zo’n plakje worst’ wat voor mij ook een vorm van bedanken is. Intussen zegt ze dank je wel meestal uit zichzelf. Ik heb een beetje een hekel aan het zinnetje wat zeg je dan dus ik ben blij dat het op een andere manier gelukt is!

  • >
    close

    DOWNLOAD NU GRATIS!


    Probleemgedrag Aanpakken Zonder Strijd en Conflicten 

    Handleiding voor ouders van een pittig kind


    Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Privacyverklaring

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten