communicatie met kinderen, wat zijn de meest gemaakte fouten?

De meest gemaakte fouten in de communicatie met kinderen

Volwassenen houden er niet van als kinderen een grote mond geven,  weerstand bieden of boos worden. Ze moeten eigenlijk gewoon luisteren, toch? Maar wist je dat we zulk ongewenst gedrag vaak onbewust zelf oproepen door hoe we tegen hen praten? Hieronder lees je de meest gemaakte fouten in de communicatie met kinderen. Sommige heel voor de handliggend (maar toch..), andere zullen je misschien verrassen.

Eén van de meest voorkomende, maar zeer ineffectieve fout is het commanderen. “Hou op met zeuren, ruim je rommel op, stop daarmee”. We doen het allemaal, de gewoonte is hardnekkig, maar effectief is het niet. De kans dat het gedrag doorgaat is een stuk groter dan dat het stopt. Pittige kinderen houden erg van autonomie en zijn allergisch voor commanderen.

Een tweede veelgebruikte, maar eveneens niet erg effectieve manier is waarschuwen of dreigen. “Als je dat nog een keer doet, mag je vertrekken” of “Ik zou het niet doen, als ik jou was”. Het effect van dreigen is vaak, dat je het kind uitlokt om het nog een keer te doen. Je pittige kind is gewoon nieuwsgierig wat er dan gaat gebeuren of heeft de onbewuste reactie om te laten zien, dat hij “heus niet bang is”. Nogmaals, hij of zij wil gewoon niet dat jij de baas speelt.

Ook een niet effectieve, maar verleidelijke vorm is oordelen of beschuldigen. “Wat doe je nou vervelend, je wil gewoon aandacht, je probeert me gewoon boos te maken”. (Let op het woordje gewoon, dat is al een signaal van een foute communicatie) Hoe voelt het als een ander jou veroordeelt? Dan ga je toch in de verdediging? Je kind dus ook. “kijk naar jezelf” of “jij ruimt zelf ook je spullen nooit op”. Je kind doet hetzelfde als jij en dan heet het opeens een grote mond…

Wat ook averechts kan werken is ongevraagd je mening of advies geven. Een voorbeeld. Je kind krijgt iets op de computer niet voor elkaar wat voor school af moet en komt je gefrustreerd vertellen, wat er aan de hand is. Stel jij zegt: “Vraag het aan iemand anders uit jouw groepje”. Grote kans, dat je dan een snauw krijgt. Je kind wil op zo’n moment geen oplossing van jou horen, ze wil gewoon haar frustratie kwijt. Door onze reactie gooien we a.h.w. olie op het vuur.

Wat er gebeurt, als wij aankomen met onze analyse of oplossing, is dat het kind zich niet serieus genomen voelt. Wij zullen wel even vertellen hoe het zit. Het antwoord is dan “Jij snapt er ook helemaal niks van!” (waarschijnlijk is dat ook zo…) en je kind wordt chagrijnig of boos. We gaan voorbij aan wat het kind ervaart. Wij weten het beter.

Een bekend voorbeeld is : “je bent gewoon moe”.  Het eerste wat een kind dan roept is ”Helemaal niet!” Ander voorbeeld: “Joh, maak je niet druk, dan bel je toch gewoon iemand anders?” als een vriendinnetje niet wil spelen bijvoorbeeld. Ja, natuurlijk kan ze iemand anders bellen, maar snap je dan niet dat ze nou juist met dat meisje wil spelen?

Wat al deze voorbeelden gemeen hebben, is dat je voorbij gaat aan hoe het voor je kind is. En dat maakt ze ineffectief. Je gaat voorbij aan de behoefte van je kind, of frustreert zelfs een behoefte van je kind, waardoor je verzet, chagrijn en boosheid uitlokt. En afgezien van dat het soms respectloos is naar een kind, is het ook gewoon niet handig. Want jij krijgt ook niet wat je wil immers.

Een logische vraag is nu: hoe moet het dan wel, wat is wel effectief? Daarover de volgende keer 🙂

Wil je me helpen om meer ouders te bereiken? Deel dan dit blog op de social media (klik op de icoontjes links of hieronder). Geef ook gerust je toevoeging of opmerking bij de reacties. Bedankt!

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

    • Karla Mooy schreef:

      Hallo Suzanne,
      Ik ben het wel met je eens. Het is én/én. Er is geen reden om ons schuldig te voelen, het is gebrek aan kennis of inzicht, het is immers geen onwil. En het is ook waar, dat het vaak beter kan. Ik ben meer en meer gaan zien dat wij volwassenen (niet alleen ouders) in het algemeen slecht luisteren naar kinderen (en trouwens ook niet alleen naar kinderen….). Het zou goed zijn als iedereen zou leren wat de waarde is van goed kunnen luisteren. Het zou heel wat conflicten schelen in deze wereld…
      Goed is inderdaad goed genoeg. Streven naar beter gaat vaak gepaard met afwijzing en verkramping. Opvoeden is in mijn ogen niets meer en minder dan samen leven met je kind(eren). Een beetje bewustzijn over jezelf, leven vanuit je eigen waarden, vanuit respect en acceptatie van jezelf en van anderen, als je dat lukt, geef je automatisch het goede voorbeeld en leren kinderen alles wat ze moeten leren. Dan kun je ontspannen in het samenleven met je kinderen en kunnen zij ook ontspannen.
      dank je voor je reactie,
      Karla

  • Mathilde schreef:

    Heel herkenbaar. En inderdaad…. ondanks het feit, dat ik al heb geleerd dat het niet werkt, maak ik deze fouten nog steeds. Het effect is, dat er direct strijd ontstaat. Waarbij ik me er ook van bewust ben dat ik met deze manieren van communiceren “boven” mijn kind ga staan. Iets waar ik als volwassene zelf heel gevoelig voor ben. Ik word zo klein als ik het gevoel heb dat iemand boven mij gaat staan. Het begint met bewustwording en dit stukje bevestigt wat ik zelf ervaar… namelijk dat het niet werkt. En toch is het fijn om even die bevestiging te krijgen. Dus dank je wel Karla.

    • Karla Mooy schreef:

      Het is zeker waar wat je zegt, Mathilde, verandering start altijd met bewustwording. Dus je bent goed op weg 🙂
      En we hebben allemaal altijd weer herinneringen nodig. Dus daarom geef ik die ook. Graag gedaan!

  • Mario beskers schreef:

    Hallo onze zoon is 6 jaar we lopen tegen de volgende dingen dwingen grotemond zin doordrijven schelden nu vragen wij ons af wat we kunnen doen

    • Karla Mooy schreef:

      Hallo Mario,
      Om te beginnen zou ik eens wat meer lezen op mijn site. Bij de opvoedtips vind je wellicht tips die je op weg helpen. Ook kun je mijn gratis videoboodschap aanvragen (kijk op de homepagina). En klik in het menu op Webinar om je aan te melden voor mijn eerstvolgende webinar, ook dat is gratis.
      Ben je nu al toe aan meer hulp, kijk dan onder het kopje Aanbod. Daar kun je lezen hoe ik je kan helpen om je aanpak op je zoon af te stemmen.

      Succes!

      Karla

  • Reinate schreef:

    Heel herkenbaar. Jace moet altijd voor het slapen eerst zijn speelgoed opruimen. Als we savonds nog een stukje gingen gingen fietsen was het altijd een gedoe om hem naar binnen te krijgen. Totdat we dachten he, hij wil ons wat duidelijk máken, wij lieten hem de tuin in gaan en hijbegon netjes zijn speelgoed in de tuin op te ruimen. Merk dat we vaak denken, schiet eens even op, of wat is er nou? Ze willen 9 van de 10 gewoon iets bij je aangeven en daar moet je even de tijd voor nemen. Dat scheelt zoveel gedoe voor jezelf maar natuurlijk ook voor je kind.

  • Anneloes schreef:

    Goedemorgen,

    Ik heb 3 kinderen, van de leeftijd 8 en 10 jaar.
    Herken het gedrag waarover ik net heb gelezen.
    Ook de reactie als moeder, herken ik. Ik ben radeloos.
    Ze lokken me uit en, als ik dan boos word lachen ze me uit of geven een grote mond.
    Ik ga proberen wat met je tips te doen.
    Mn vriend loopt regelmatig wég omdat hij het niet aan kan horen hoe de kinderen tegen mij praten en met me omgaan. Mijn vriend is ook niet hun vader, en ze willen ook weinig of niets van hem aannemen.

    Gr. Anneloes

    • Karla Mooy schreef:

      Dat maakt het er ook niet makkelijker op, Anneloes. Je zult hier inderdaad je eigen weg in moeten vinden. Mijn ervaring: je krijgt respect als je én je kind respecteert (= serieus nemen, luisteren, rekening houden met) én jezelf respecteert (= je eigen behoeftes serieus nemen en je grenzen aangeven). Succes! En als je meer nodig hebt, hoor ik het graag. Stuur me dan een mail.

  • Marieke schreef:

    Wat me opvalt is dat de tijd erg veranderd is. Wij werden als kinderen geacht te luisteren en hadden het hart niet een grote mond te hebben of terug te praten op 4 jarige leeftijd. Dat werkte bij mij (kwam ik rond mijn 30e achter) ook niet prettig…maar ik heb een hardnekkige gedachte dat mijn kind ook zijn grote mond moet houden en niet moet terugpraten. Ik snap niet waarom wij als kinderen daar wel naar luisterden blijkbaar en onze kinderen niet meer. Dat commanderen herken ik wel overigens :-). Maar ook al voeden wij mondige kinderen op in deze tijd…ik vind een kind van 4 met steeds terugpraten echt Not Done! Hoe doorbreek ik die gedachte? Ik ben behoorlijk vaak geïrriteerd namelijk over het gedrag van mijn kind

    • Karla Mooy schreef:

      De kans is groot Marieke, dat je het zo moeilijk vindt om deze gedachte los te laten en het gedrag van je kind te accepteren, juist omdat je het zelf niet mocht.
      Daar zit een relatie tussen. Onderzoek dat eens.
      Mogelijk raakt het gedrag van je kind onbewust oude pijn in jou aan. Het is soms moeilijk om je eigen kind iets toe te staan, wat je zelf niet mocht.
      Wat ook kan is dat jij je niet gehoord gevoeld hebt, en nu bij je eigen kind alsnog aan je trekken wilt komen (onbewust natuurlijk), je wilt nu eindelijk ook eens wat in de melk te brokkelen hebben, ‘de baas zijn’ om het zo maar te zeggen.
      Wat verder kan helpen is om je overtuigingen op te schrijven. Pak een vel papier en schrijf op: ik vind het not done als een (mijn) vierjarige steeds weerwoord geeft, want …
      En daaronder schrijf je zoveel mogelijk redenen op, minstens 10 🙂
      Als je klaar bent, helemaal uitgeschreven bent, dan ga je ze eens bekijken. Wat zegt dit over jou? En kloppen ze eigenlijk wel?
      Schrijf vervolgens eens zoveel mogelijk redenen op waarom het voor je kind fijn is als je dit wel laat gebeuren en naar je kind luistert.
      Ga gewoon eens doen, zou ik zeggen, ik ben benieuwd of het werkt 🙂

  • >
    close

    DOWNLOAD NU GRATIS!


    Probleemgedrag Aanpakken Zonder Strijd en Conflicten 

    Handleiding voor ouders van een pittig kind


    Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Privacyverklaring

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten