Omgaan met brutaal gedrag - Ontspannen Opvoeden

Omgaan met brutaal gedrag

Een van de problemen waar ouders bij mij mee aankomen is ‘mijn kind is brutaal’. Ze weten niet goed wat ze daarmee aan moeten. Misschien herken jij het wel, daarom deze keer maar eens wat tips rondom ‘brutaal gedrag’.

De eerste vraag die ik ouders dan altijd stel is ‘wat bedoel je precies met brutaal gedrag, hoe ziet dat eruit?’ Ik vind dat belangrijk, omdat ik denk dat een deel van wat brutaal gedrag genoemd wordt, misschien wel helemaal geen probleem is.

Brutaal is natuurlijk een term die al heel lang bestaat. En nog stamt uit de tijd dat kinderen vooral gehoorzaam, stil en beleefd moesten zijn. Ik ben weleens door een handwerkjuf in de hoek gezet omdat ik geïrriteerd keek. Ik trok zo’n ‘wat stom’ gezicht, je weet wel, met de mondhoeken naar beneden. Zij vond dat brutaal.

Brutaal wordt ook vaak gebruikt voor een toon of een manier van praten. Een kind praat op brutale toon of zegt ‘Je moet zelf normaal doen’. Een kind wordt dan verondersteld altijd ‘netjes’ te blijven.

Maar wees eerlijk: zijn we dat zelf dan altijd? Is het respectvol naar een kind als je zegt “Doe eens normaal”? Of als we zeggen “Jij moet ook altijd ….”. Is het dan niet begrijpelijk, dat een kind op dezelfde manier terugpraat?

Van volwassenen zeggen we nooit  dat iemand ‘brutaal’ is. Dan accepteren we het meestal wel als iemand op boze toon tegen ons praat of in zijn houding zijn irritatie laat merken. Waarom mogen kinderen dat dan niet?

Iets anders is, als je met brutaal bedoelt, dat je kind je echt uitscheldt, kleineert of intimideert. Zo wil je je niet laten behandelen. Dat heeft met zelfrespect te maken. Dan is het nodig om daarin een grens te trekken. Maar hoe doe je dat dan?

Mijn advies is meestal om het gesprek te stoppen en zo mogelijk uit contact te gaan. Geef dat het liefst van tevoren aan, op een rustig moment, als het niet aan de orde is. “Vaak als je erg boos bent, begin je me uit te schelden. En dat vind ik echt niet acceptabel. Ik wil niet dat iemand zo met mij omgaat. Dus als het weer gebeurt, stop ik met luisteren en loop ik weg. Niet om je boos te maken, maar omdat ik dat niet wil. En als je dan weer bedaard bent, kunnen we verder praten”.

Besef, dat dit een leerproces is voor je kind. Het is een uiting van frustratie van je kind. Hij of zij moet nog leren om zichzelf in bedwang te houden. Laat die frustratie bij je kind en trek het je niet persoonlijk aan.

Je moet dus heel duidelijk een grens stellen. Maar dat wil niet zeggen, dat je kind het ook niet meer zal doen. Accepteer dat het gebeurt, ook al is het onacceptabel. Er is geen toverkunstje waarmee het overgaat. Dus stel een grens, maar weet dat het wel kan gebeuren. Zo hoeft het je van binnen niet te raken en kun je makkelijker kalm blijven.

Hoe zie jij dit? Ben je het met me eens of zie je het anders? Heb je aanvullingen? Ik hoor het graag 🙂

Ook fijn als je dit artikel voor me wilt delen, zodat we nog meer ouders kunnen bereiken, alvast bedankt!

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

Klik hier om te reageren

close

DOWNLOAD NU GRATIS!


Probleemgedrag Aanpakken Zonder Strijd en Conflicten 

Handleiding voor ouders van een pittig kind


Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten