En wat als mijn kind nog een peuter of kleuter is? - Ontspannen Opvoeden

En wat als mijn kind nog een peuter of kleuter is?

Eén van de belangrijkste pijlers van de aanpak van Ontspannen Op voeden is de communicatie. Maar vaak vragen ouders, mijn kind is nog een peuter of een kleuter, hoe doe ik dat dan?

Aan communicatie zitten twee kanten: zenden en ontvangen. Oftewel spreken en luisteren. Wat betreft het spreken vind ik de ik-boodschap van onschatbare waarde, zoals je misschien wel weet. Bij luisteren is het belangrijk om met aandacht en openheid te luisteren.

Om met het zenden te beginnen: wat is van belang bij jonge kinderen? Spreek in korte zinnen, wees duidelijk in wat je van je kind wilt en waarom. “Kijk, de poes vindt het niet leuk.. Hij wil weg. Laat hem maar los”.

Zeg niet alleen wat niet mag, maar geef vooral aan wat je wel wilt. “Je mag niet op het aanrecht klimmen, dat is te gevaarlijk. Kom hier maar op deze stoel zitten”.

Ondersteun je verbale communicatie met fysieke taal. Pak je kind op en zet hem op de stoel. Of pak de hand van je kind als hij wil slaan of iets pakken wat je niet goed vindt. Doe én én. Grijp in én leg uit waarom. Wees daarin doortastend en blijf rustig. Zie het als iets wat je kind nog moet leren.

Wat luisteren betreft: Hoe jonger je kind, hoe meer je het met de nonverbale signalen moet doen. Door te verwoorden wat je ziet, laat je merken dat je je kind “hoort” en geef je woorden aan zijn gevoel. Ook check je het daarmee. “Vind je het een beetje spannend misschien?”

Probeer de behoefte achter het gedrag te begrijpen, ook dat is luisteren. In het geval van het kind wat op het aanrecht klimt, kun je kijken of je kind misschien wil helpen. Laat het kind je dan helpen aan tafel, bijvoorbeeld. Wil hij alleen maar graag zien wat je doet, zet het dan op veilige afstand in een stoel, zodat hij wel kan kijken wat je doet.

Je kunt vragen wat er aan de hand is. Maar als je kind daar moeilijk antwoord op kan geven, kun je suggesties doen. “Heb je misschien geen zin? Is het dat?”, “Wil jij ook graag een keertje?”, “Vind je het niet leuk dat ik de baby op schoot heb” enz.

Probeer je te verplaatsen in het perspectief van je kind. Hoe de situatie is voor je kind. En wat de reden van het gedrag van je kind kan zijn, Probeer de behoefte die daar achter zit te raden.

Voor kinderen die moeite hebben hun gevoel te verwoorden, kun je spelletjes doen met emoticons of plaatjes van kinderen met een bepaalde uitdrukking op hun gezicht. Op internet kun je dit wel vinden om uit te printen en kaartjes te maken.  Je kunt je kind dan bijvoorbeeld laten aanwijzen hoe hij of zij zich voelt en het vervolgens verwoorden.

Het belangrijkste is, dat je je kind accepteert in zijn of haar uitingen. Dat maakt dat je kind naarmate het opgroeit steeds makkelijker met je zal kunnen communiceren. Omdat je kind voelt, dat je betrokken bent, hem wilt begrijpen en erkent in haar gevoel.

Help je mij om mijn inspiratie te verspreiden? Deel dit artikel dan via onderstaande knoppen op de sociale media. Dank je wel! Heb je aanvullingen of wil je iets kwijt? Hieronder kunnen we in gesprek 🙂

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

  • anesa schreef:

    Dag Karla,

    Ik heb een zoontje van 19 maanden. Hij is erg druk in omgang, erg eigenwijs en wil niet gehoorzamen. Ik praat heel vaak met hem. Tijdens de goede dingen dat hij doet geef ik complimenten maar als hij iets doet wat noet mag praat ik met hem, of hij lavht er herhaalt het of hij gaat schreeuwen en aan mijn haar trekken. Ik weet mij geen raad meer kun jij mij helpen?

    • Karla Mooy schreef:

      Een kindje van 19 maanden is nog erg jong. Ook al interpreteer jij gedrag als opzet of als niet gehoorzamen, voor hem ligt dat anders.
      Hij is nog helemaal het leven aan het ontdekken.
      Een kind van die leeftijd is nog niet bestuurbaar op afstand. Als je iets niet wil, dan pak je hem op en vandaan bij waar hij mee bezig is. Of je pakt iets af en geeft hem iets anders ervoor terug, wat wél kan.
      Complimenten geven is niet nodig, dat kan op den duur averechts gaan werken.
      Onthoud: hij is alleen maar aan het ontdekken. En het is jouw taak om grenzen te stellen. Maar hoe hij reageert zegt niets over jou. Dus neem het niet persoonlijk. En doe wat er nodig is. Dat is alles.
      Als hij aan je haar trekt, dan is dat een manier van boos contact maken. Hij heeft nog te leren hoe dat anders kan. Ook dat is aan jou om hem daarbij te helpen. Namelijk zeggen ‘au’ en zijn hand wegpakken en vasthouden zodat hij het niet meer kan doen. Doet hij dan iets anders wat jou pijn doet, dan kun je hem op de grond zetten.
      Ik kan hier nog veel over zeggen, maar dat is hier niet de plek voor. Belangrijk is dat je je realiseert dat hij een klein kind is dat dingen uitprobeert. Dat jij af en toe nee of stop zegt, hem zonodig wegpakt en daar rustig onder blijft.

  • >
    close

    DOWNLOAD NU GRATIS!


    Probleemgedrag Aanpakken Zonder Strijd en Conflicten 

    Handleiding voor ouders van een pittig kind


    Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Privacyverklaring

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten