Tips voor communicatie met jonge kinderen

 

Als je al meer van me gelezen hebt, dan weet je dat ik communicatie heel belangrijk vind. Daar geef ik veel tips voor, omdat je met de juiste communicatie een veel soepeler contact met je kind krijgt. Maar als je kind nog jong is, zeg een jaartje of 2, 3 of 4, hoe doe je dat dan?

Aan communicatie zitten twee kanten: zenden en ontvangen. Oftewel spreken en luisteren. Wat betreft het spreken vind ik de ik-boodschap van onschatbare waarde, zoals je misschien wel weet. Bij luisteren is het belangrijk om met aandacht en openheid te luisteren.

Om met het zenden te beginnen: wat is van belang bij jonge kinderen? Spreek in korte zinnen, wees duidelijk in wat je van je kind wilt en waarom. “Ik wil dat je de poes met rust laat, want kijk maar, hij vindt het niet leuk wat je doet. Hij wil weg”.

Zeg niet alleen wat niet mag, maar geef vooral aan wat je wel wilt. “Je mag niet op het aanrecht klimmen, dat is te gevaarlijk. Kom hier maar op deze stoel zitten”.

Ondersteun je verbale communicatie met fysieke taal. Pak je kind op en zet hem op de stoel. Of pak de hand van je kind als hij wil slaan of iets pakken wat je niet goed vindt. Doe én én. Grijp in én leg uit waarom. Wees daarin doortastend en blijf rustig. Zie het als iets wat je kind nog moet leren.

Wat luisteren betreft: Hoe jonger je kind, hoe meer je het met de nonverbale signalen moet doen. Door te verwoorden wat je ziet, laat je merken dat je je kind “hoort” en geef je woorden aan zijn gevoel. Ook check je het daarmee. “Vind je het een beetje spannend misschien?”

Probeer de behoefte achter het gedrag te begrijpen, ook dat is luisteren. In het geval van het kind wat op het aanrecht klimt, kun je kijken of je kind misschien wil helpen. Laat het kind je dan helpen aan tafel, bijvoorbeeld. Wil hij alleen maar graag zien wat je doet, zet het dan op veilige afstand in een stoel, zodat hij wel kan kijken wat je doet.

Je kunt vragen wat er aan de hand is. Maar als je kind daar moeilijk antwoord op kan geven, kun je suggesties doen. “Heb je misschien geen zin? Is het dat?” Of als het iets is waar je kind moeilijk voor uit durft te komen, kun je vertellen over andere kinderen. “Ik hoorde laatst dat een kindje…..”. Of “weet je, er zijn kinderen, die….” En dat vul je in wat je bij je kind ziet. Zo kun je hem of haar helpen met het verwoorden.

Voor kinderen die moeite hebben hun gevoel te verwoorden, kun je spelletjes doen met emoticons of plaatjes van kinderen met een bepaalde uitdrukking op hun gezicht. Op internet kun je dit wel vinden om uit te printen en kaartjes te maken.  Je kunt je kind dan bijvoorbeeld laten aanwijzen hoe hij of zij zich voelt en het vervolgens verwoorden.

Het belangrijkste is, dat je je kind accepteert in zijn of haar uitingen. Dat maakt dat je kind naarmate het opgroeit steeds makkelijker met je zal kunnen communiceren. Omdat ie voelt, dat je betrokken bent, hem wilt begrijpen en erkent in zijn gevoel.

PS Als je de taal van je baby beter wilt begrijpen, kijk dan eens naar de boeken van Aletha Solter. Zij is specialist in babytaal en heeft enkele hele interessante boeken geschreven. Je vindt ze op mijn boekenpagina

PS 2 Heb je vragen of opmerkingen n.a.v. dit artikel, laat het me dan hieronder weten. Ik ben blij met je reactie. 

 

Help je mij om mijn inspiratie te verspreiden? Deel dit artikel dan via onderstaande knoppen op de sociale media. Dank je wel!

 

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

Klik hier om te reageren