Waarom het belangrijk is om onacceptabel gedrag te accepteren - Ontspannen Opvoeden

Waarom het belangrijk is om onacceptabel gedrag te accepteren

Pittige kinderen kunnen soms aan de lopende band ongewenst gedrag laten zien. Of zelfs onacceptabel gedrag. Zoals niet luisteren, je negeren, maar ook schelden, met dingen gooien of fysiek worden. En hoewel dit gedrag niet acceptabel is, is het wel belangrijk dat je accepteert dat het gebeurt. Ik zal je uitleggen hoe dat zit.

Als je een pittig kind hebt, kun je een heleboel doen om het gezinsleven makkelijker en gezelliger te maken. Er zijn een aantal manier om het aantal conflicten flink te verminderen. Ik heb daar al veel tips voor gegeven in eerdere blogs.

Maar vaak is het niet mogelijk om elke boze bui of onacceptabele reactie te voorkomen. Op zo’n moment is het heel belangrijk hoe je reageert. Als je reageert vanuit je eigen emotie, die ontstaat omdat je getriggerd wordt door wat er gebeurt, dan is dat olie op het vuur. Het maakt je kind bozer en jou meestal ook. Escalatie dus.

Wat het allerbeste helpt om rustig te blijven is in te zien dat dit is wat er is. Leren zijn met wat is, noem ik het ook weleens. Dat wil zeggen dat je accepteert dat er gebeurt wat er gebeurt, ook al is het onacceptabel gedrag.

Vaak kunnen we dat niet goed en zitten we in de weerstand. We willen niet dat dit gebeurt. Deze weerstand uit zich in gedachten als ‘kan het nou nooit eens normaal?’, Waarom doet ze altijd zo moeilijk?’’, ‘Hij doet het gewoon expres om mij op de kast te jagen’, ‘Daar gaan we weer …’ ,‘Dit kan zo niet langer’, enzovoort.

En natuurlijk wil je dit niet, dat is niet meer dan logisch. Maar het feit is dat dit is wat er is. Je daar innerlijk, met je gedachten tegen verzetten is totaal ineffectief. Een soort Don Quichot ben je dan. Je vecht tegen iets dat er al is.

Leren accepteren helpt je enorm. In plaats van je weerstandsgedachten kun je tegen jezelf zeggen ‘okee, dit is wat er is. Adem in, adem uit. Ik kan dit aan, het gaat ook weer voorbij’. Dat haalt je uit je weerstand en richt je aandacht op wat er is. In het hier en nu. Dat maakt het veel makkelijker om rustig te blijven.

En vanuit die acceptatie en rust hoef je niet meer getriggerd worden. Maar heb je de rust en de ruimte in jezelf om te kijken wat er nodig is. Je wordt er ook creatiever van in het vinden van oplossingen en in je reacties. Je zult eerder doen of zeggen wat je kind helpt.

Vaak is het belangrijkste wat je moet doen, kijken of je de schade kunt beperken. Als je kind met iets wil gooien, hou zijn arm vast, als ze haar broertje wil slaan, hou haar tegen. Of hou dingen of kleine kinderen buiten het bereik van je boze kind.

Daarnaast is het vooral even wachten tot je kind gekalmeerd is. En het grote voordeel van accepteren wat er is, is dat je kind vaak veel sneller kalmeert. Omdat je geen weerstand hebt, die het ontladen bemoeilijkt.

En pas als je kind gekalmeerd is kun je kijken wat er nu precies aan de hand is en hoe het opgelost kan worden. Zodat jullie weer verder kunnen.

En wil je ook wat doen aan het onacceptabele gedrag op zich, heb daar dan op rustige momenten gesprekjes over met je kind. Bijvoorbeeld voor het slapen gaan. Zoek met je kind naar acceptabele manieren om zijn of haar frustratie te uiten. Dat werkt een stuk beter dan in de situatie zelf je kind willen corrigeren.

Ben jij geholpen met dit artikel? Dan vind ik het fijn als je het voor me wilt delen, dan kunnen we nog meer ouders helpen.

Wat is jouw ervaring hiermee? Laat het hieronder weten, ik hoor graag van je!

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

  • Karin schreef:

    Ik heb een pittig kind….en zelf ben ik er ( om eerlijk te zijn ) een beetje klaar mee..
    Elke dag is het raak…
    Ik voel aan mezelf dat ik vrijwel direkt ” op de kast” zit mocht meneertje dwars doen..
    En als ik dan eenmaal boos ben, vind ik het lastig om te kalmeren..
    Vaak is er ruzie met z’n broer…en dat escaleert dan en heb je weer ” oorlog”
    Dus ja….als je me kan helpen graag!!

  • Jola schreef:

    Ik ben het helemaal met je eens en jarenlang werkt dat tot de pubertijd. En dan gaan ze niet meer naar school, komen savonds niet thuis en dan?
    We horen graag goede tips.

    • Karla Mooy schreef:

      Wat ik bedoel uit te leggen in dit artikel is dat het niet helpt als je niet wil dat er is wat er is. Dus ook dan zul je allereerst moeten accepteren dat dit is wat er is.
      Vervolgens kun je kijken wat je eraan kunt doen.
      Ik snap ook wel dat als je niet weet waar ze zijn, dat je je dan ongerust maakt, dat is niet meer dan normaal.
      Maar het helpt niet om boos te zijn als ze dan thuis komen. Je kunt beter aangeven dat je erg ongerust was en dat je dat niet nog een keertje wil. Dat je daar goede afspraken over wilt maken.
      Om die te maken is het goed om eerst ieders behoefte op tafel te krijgen. Je kind wil misschien niet als eerste naar huis komen. En jij wilt niet wakker liggen met zorg of alles wel in orde is. De vraag is dan ‘hoe zorgen we ervoor dat ik me geen zorgen hoef te maken en jij niet in je eentje ergens weg hoeft te gaan?’ Bijvoorbeeld.

  • Ellis schreef:

    Herkenbaar en dat accepteren heeft hier al enorm geholpen. Alleen het advies dat je overal hoort om voor het slapen gaan over moeilijke dingen te praten is voor mijn kinderen echt heel slecht. Dan worden ze boos, verdrietig of wakkerder en duurt het erg lang voor ze slapen. Beter ergens midden op de dag zodat ze daarna lekker kunnen spelen, knutselen of een vrolijk filmpje kunnen kijken!

    • Karla Mooy schreef:

      Ja, dat kan verschillen per kind inderdaad. Daarnaast kan het ook uitmaken hoe je het bespreekbaar maakt. Maar zeker als je kind al ‘in de slaapmodus’ is, dan is het niet het geschikte moment. Daar heb je helemaal gelijk in.

  • Elke Goossens schreef:

    Hallo, mijn zoontje van 5 kan soms erg dwars liggen en wanneer we gehaast zijn, kan ik me daar nogal in opwinden. Momenteel hebben we beiden verlof en test ik de tips uit die ik hier gelezen heb. Het werkt al wel een beetje. Ik zie nu ook in dat ik niet steeds mijn wil moet opleggen aan mijn kinderen, of mijn gelijk willen halen. Ik ga zeker verder met oefenen en kijk uit naar de webinar.
    Wel ben ik benieuwd of we deze modus volhouden wanneer de ochtendrush weer start…. (hoewel ik wel al ga proberen een kwartiertje vroeger op te staan).

    • Karla Mooy schreef:

      Fijn om te horen, dat het al een beetje werkt, Elke. En mooi dat je deze inzichten opdoet!
      Wat helpt in de ochtendrush is a) een kwartiertje eerder opstaan (heel goed idee!) en zoveel mogelijk dingen de avond van tevoren klaarleggen en b) het idee loslaten dat het erg is als je te laat komt. Dan stop je met stressen en verloopt alles juist veel soepeler en sneller. Het klinkt gek en paradoxaal, maar zo werkt het wel 🙂
      Succes!

  • >
    close

    DOWNLOAD NU GRATIS!


    Probleemgedrag Aanpakken Zonder Strijd en Conflicten 

    Handleiding voor ouders van een pittig kind


    Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Privacyverklaring

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten