Zo lopen de ochtenden een stuk soepeler. - Ontspannen Opvoeden

Zo lopen de ochtenden een stuk soepeler.

Voor veel ouders is het begin van de dag al een hele inspanning. Voor ouders van pittige kinderen soms zelfs een echte uitputtingsslag. Hoe verander je dat? Hoe zorg je dat het makkelijker gaat en tegelijkertijd gezelliger blijft? Ik geef je een paar tips.

Pittige kinderen zijn gevoelige kinderen. Ze hebben vaak moeite met overgangen, bijvoorbeeld de overgang van slapen naar de dag starten. Ze hebben daarbij behoefte aan verbinding met jou, ze moeten je aanwezigheid even ‘voelen’.

Concreet betekent dit dat je bij het opstaan tijd en aandacht spendeert aan het contact met je kinderen. Even kroelen, een kletsplaatje maken, net wat bij jouw kind past. Het belangrijkste is dat je even echt contact maakt.

Als je nog een jong kind hebt, kan het daarbij een goed idee zijn om je kind lekker aan te kleden, ook al kan hij of zij dat al zelf. Voor de juf is het fijn als ze het zelf kunnen, maar dat wil niet zeggen dat ze het ook zelf zouden moeten elke ochtend. Het kan heel gezellig zijn om dat samen te doen.

Zorg daarnaast voor een duidelijk ochtendritueel met een vaste volgorde. Probeer te voorkomen dat kinderen eerst gaan spelen, dan is het veel lastiger om ze daar weer uit te halen. Vaak is de handigste volgorde opstaan, aankleden, ontbijten, spullen klaarleggen. Als er dan nog tijd over is, kun je ze nog even laten spelen of tv kijken als je dat handig vindt.

Als het lukt is het fijn als je zelf al aangekleed bent. Want dan heb je ook de gelegenheid om hen aandacht te geven. Misschien moet je daarvoor wat eerder opstaan, maar je krijgt er wel meer rust voor terug. Want de kans is veel kleiner dat je kinderen gaan lopen klieren, omdat ze jouw aandacht missen en hun eigen gedrag op dat moment nog niet goed kunnen structureren.

Wat ook reuze handig is, is de avond van tevoren de tafel te dekken. Zet alles klaar, behalve dat wat uit de koelkast moet komen. Zet ook de lunchtrommeltjes vast klaar en hang de tassen aan de stoelen. Dit nodigt uit om direct te starten met het ontbijt als je beneden (of althans in de keuken/woonkamer) komt.

Het voorkomt ook dat jij druk bent met dingen klaarzetten. Zo hou je je aandacht vrij voor je kinderen. Je bent meer aanwezig en minder gestrest, wat maakt dat je ook veel rustiger en vaker met humor reageert als er iets niet helemaal gaat zoals je had gewenst.

Pittige kinderen zijn vaak moeilijk ‘bestuurbaar op afstand’. Daarmee bedoel ik dat aansturen met woorden, gewoon door een opdracht te geven als ‘doe je schoenen even aan’ vaak niet werkt. Loods hen door het ochtendritueel heen door te doen wat er gedaan moet worden, geef hen bijvoorbeeld de schoenen in de handen met de woorden “Kijk, je schoenen nog even aan en dan ben je klaar”.

Laatste tip: laat je niet opdraaien door de angst om te laat te komen. Want juist dat geeft spanning, wat averechts werkt. Als je die angst loslaat en daarbij stopt met ‘drijven’, is de kans gek genoeg juist veel groter dat je wél op tijd bent.

En bovendien: soms moeten kinderen dat eerst eens ervaren, voordat ze de betekenis van ‘te laat komen’ begrijpen. En dan kan er een innerlijke motivatie ontstaan om op tijd klaar te zijn. Zeker als je kind al wat ouder is.

Want het gaat erom dat je de verantwoordelijkheid om op tijd klaar te zijn steeds meer bij je kind legt. Een time-timer kan dan helpen om de beschikbare tijd zichtbaar te maken. Net als picto’s om zichtbaar te maken wat er moet gebeuren voordat jullie klaar zijn om de deur uit te gaan.

Wat vind je van deze tips? Heb je aanvullingen? Laat het hieronder weten. En gebruik de social media buttons om dit artikel te delen, om zo nog meer ouders van pittige kinderen op weg te helpen. Dank je wel!

 

Karla Mooy

Heb jij een pittig kind? Ik weet hoe dat is én ik kan je helpen om het opvoeden van jouw kind makkelijker te maken. Neem contact met me op als je wel wat hulp kunt gebruiken.

  • Wayne Berry schreef:

    Hallo Karla,

    Ik heb een vraag mbt de ochtenden en het naar de peuterspeelzaal brengen van mijn zoontje van 3,5.
    Hij heeft een hele tijd moeite gehad met afscheid nemen, toen ging het een tijd heel goed. En nu sinds een paar weken is het echt drama als ik weg moet. De leidster moet hem dan optillen en vasthouden (wat ik verschrikkelijk vind en waar ik eigenlijk niet achter sta) en hij schreeuwt het uit en trapt van zich af en ik loop met pijn in mijn hart weg. Ik zou dit zo graag anders doen, maar ik vind het erg lastig in zo’ n situatie als hij maar blijft zeggen dat hij weg wil, dat hij naar zijn zusje wil. En ik wil dan graag zeggen, oké kom op dan gaan we lekker naar huis. Maar ik zeg dat hij niet weg kan en daar moet blijven, dat ik hem straks weer ophaal.
    Elke keer na zo’ n ochtend vraag ik me ook af of het goed voor kinderen is om naar de peuterspeelzaal te gaan? Hij gaat al vanaf dat hij 2 jaar is en heeft zeker een jaar moeite gehad.

    Ik hoop dat jij misschien wat adviezen hebt.

    Met vriendelijke groet,
    Rosalinde

    • Karla Mooy schreef:

      Hallo Rosalinde,

      Of het goed is voor kinderen, dat kan ik moeilijk zeggen. Ik denk wel dat het ene kind er meer moeite mee heeft dan de andere. En ik vind het best te begrijpen als mensen kiezen voor een andere oplossing, maar ik ga ook niet zo ver om te zeggen dat het niet goed zou zijn.

      Iets anders is dat er een reden moet zijn waarom je zoontje er ineens weer zoveel moeite mee heeft. Omdat het een tijd heel goed ging. Het kan dus niet gewoon maar gewenning zijn. Er moet iets veranderd zijn in de situatie. Of op de peuterspeelzaal heeft zich iets voorgedaan wat hij als naar heeft ervaren, of er is een verandering gekomen die het voor hem moeilijk maakt. Overleg eens met de leidster wat er veranderd is. Is er een kindje bij gekomen misschien waar hij moeite mee heeft? Vraag hem zelf ook eens wat hij wel en wat hij niet leuk vindt daar.

      Het kan ook nog zijn dat er thuis iets veranderd is, waardoor hij liever bij jou wil blijven. Speelt er iets thuis of is er iets veranderd?

      Kortom, ik zou zeker proberen te achterhalen wat er achterzit en het serieus nemen. Want ik vind het wel opvallend dat het een tijd goed gegaan is en hij het nu zo verschrikkelijk moeilijk vindt.

      Succes en sterkte ermee, het is natuurlijk heel naar. Voor hem, maar ook voor jou.

      Karla

  • Sylvia schreef:

    Bij ons was het ook altijd gedoe, tot mijn zoontje van vijf zelf met de oplossing kwam : een wekkertje dat elke tien of vijftien minuten afgaat. Zo weet hij wanneer de volgende handeling beginnen moet :wakker worden, wassen, aankleden, aan tafel om te ontbijten, tanden poetsen en schoenen /jas aan. Doen we nu al zes jaar, werkt nog steeds, nooit meer gedoe gehad en altijd op tijd. Ook mijn dochter lift inmiddels mee op dit programma. 😁

    • Karla Mooy schreef:

      Bedankt voor je aanvulling, Sylvia. Je hebt helemaal gelijk, zo wordt de tijd meer zichtbaar en hoef jij niet meer degene te zijn die je kind steeds vertelt hoeveel tijd er nog is. Leuk dat hij het zelf bedacht heeft!

  • Kim schreef:

    Dit is zo logisch en voor de hand liggend, en toch lukt het niet altijd en schiet dat gehaast met irritaties er bijna elke ochtend weer in. Maar deze tips zijn wel heel fijn en proberen we het morgen gewoon weer opnieuw… =))

  • >
    close

    DOWNLOAD NU GRATIS!


    Probleemgedrag Aanpakken Zonder Strijd en Conflicten 

    Handleiding voor ouders van een pittig kind


    Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Privacyverklaring

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten